Πως να μην φοβαται την βολτα στο αυτοκινητο

  Ένα σκυλί που φοβάται τα αυτοκίνητα.

• Πάρτε μερικές από τις πιο αγαπημένες του λιχουδιές και πηγαίνετε βόλτα σε κάποιο στενό που βρίσκεται κοντά σε έναν πιο κεντρικό δρόμο.

• Ανακαλύψτε πόσα στενά μακριά πρέπει να πάτε από τον κεντρικό δρόμο έτσι ώστε να έχετε την προσοχή του σκύλου σας και να μην δείχνει φοβισμένο.

• Φτάστε σε μία απόσταση στην οποία το σκυλί σας θα επικεντρωθεί σε σας και θα παίρνει με ευχαρίστηση τις λιχουδιές. Όταν δείτε πως έστω από απόσταση το σκυλί σας κοιτάει τα αυτοκίνητα επαινέστε τον και δώστε του μία λιχουδιά.

• Μετά από αρκετές επαναλήψεις δοκιμάστε να πάτε πιο κοντά στον δρόμο. Εάν το σκυλί σας δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε εσάς ή αντιδρά με αρνητικό τρόπο στο αυτοκίνητο θα πρέπει να επιστρέψετε στο προηγούμενο βήμα και να προσπαθήσετε ξανά αργότερα.

• Σύντομα το σκυλί σας θα βλέπει αυτοκίνητο και θα σας κοιτάει χαρούμενο περιμένοντας τις αγαπημένες του λιχουδιές. Πλέον θα ξέρει ότι αυτοκίνητο = λιχουδιά.

• Να είστε υπομονετικοί κάνοντας μικρά και σταθερά βήματα, μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος και προσπάθεια για να αλλάξετε τις φοβίες του σκύλου σας απ’ ότι χρειαστήκατε για τις ασκήσεις βασικής υπακοής.

• Ποτέ μην χρησιμοποιήσετε  βία στο σκυλί σας (φωνές, χτύπημα, τράβηγμα λουριού ή περιλαίμιου) για να διορθώσετε φοβίες ή επιθετικότητα. Θα έχετε σαν αποτέλεσμα να θεωρεί ότι τελικά έχει λόγο που φοβάται (αυτοκίνητο = τιμωρία) και θα αρχίσει να γίνεται περισσότερο φοβικό. Επιπλέον η συμπεριφορά σας θα το αναγκάσει πιθανότατα να κρύψει τα συναισθήματα του από εσάς και κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει αργότερα σε ένα «μη αναμενόμενο δάγκωμα».

Dogs Heaven Positive Training
with clicke

Μωρό και σκύλος

Σίγουρα έχουμε ακούσει άσχημα περιστατικά στην τηλεόραση, αλλά με λίγη προσπάθεια τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά. Ο τρόπος είναι απλός: σωστή προετοιμασία, εμμονή με τους κανόνες και διατήρηση ρουτίνας.

Πριν έρθει το μωρό.
Τη στιγμή που οι γονείς θα μάθουν για τη νέα άφιξη πρέπει να αναρωτηθούν

• Έχει ο σκύλος σας προβλήματα συμπεριφοράς; Πχ.:
  - Πηδάει ο σκύλος επάνω σας, σε άλλα μέλη της οικογένειας, σε ξένους κ.τ.λ. ή/και γαυγίζει επανειλημμένα;
  - Ανταποκρίνεται σε βασικές εντολές, κάτσε, άστο, μείνε, έλα;
  - Έχει δείξει ποτέ σημάδια επιθετικότητας, όπως γρύλισμα, σήκωμα επάνω χείλους, δάγκωμα;
  - Έχει φοβίες; Πχ. σε θορύβους, ξένους, πολυκοσμία, κ.τ.λ.;

Όλα τα παραπάνω προβλήματα χρίζουν την άμεση προσοχή σας. Μέσω της βασικής εκπαίδευσης (τη δική σας και του σκύλου) θα αναπτυχθεί μια πιο σταθερή σχέση ανάμεσα σας και ο σκύλος θα είναι γεμάτος αυτοπεποίθηση και αντάξιο μέλος της οικογένειας. Αγάπη, εμπιστοσύνη και σεβασμός είναι τα απαραίτητα συστατικά, ειδικά σε αυτή τη φάση της ζωής σας.

• Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο σκύλο σας καθημερινά;
  - Πόσο θα αλλάξει αυτό μετά την άφιξη του μωρού; Θυμηθείτε ότι ακόμη και αν έχετε τις καλύτερες των προθέσεων, ένα μωρό απαιτεί πολύ χρόνο.
  - Τι μπορείτε να κάνετε για να κρατήσετε τις ισορροπίες;

Προσπαθήστε να τηρήσετε ωράριο στις βόλτες. Κάθε μέρα τις ίδιες ώρες ο σκύλος πρέπει να τρώει και να βγαίνει βόλτα. Οι σκύλοι, όπως και τα μωρά, λατρεύουν τη ρουτίνα. Βρείτε παιχνίδια, τα οποία δεν είναι πολύ κουραστικά για εσάς, ζητήστε βοήθεια από συγγενείς κ.τ.λ.

• Τι προνόμια έχει ο σκύλος σας;

- Επιτρέπεται να τρέχει μέσα στο σπίτι; Να ανεβαίνει στον καναπέ, να κοιμάται μαζί σας στο κρεβάτι κ.τ.λ. ;
- Σκεφτείτε τι θα θέλατε να αλλάξει και φροντίστε το πολύ πριν έρθει το μωρό.

• Είναι εξοικειωμένος με μυρωδιές και ήχους μωρού;

- Διαμορφώστε νωρίς το δωμάτιο του μωρού.
- Γνωρίστε στο σκύλο διάφορες παιδικές μυρωδιές, πούδρα, πάνα, λοσιόν κ.τ.λ.
- Επίσης διάφορα cd με παιδικούς ήχους θα τον βοηθήσουν.
- Αν δείτε ότι ο σκύλος στρεσάρεται, αγοράστε μία κούκλα σε διαστάσεις μωρού βάλτε της πούδρα και μια πάνα και ξεκινήστε την εκπαίδευση.

Γενικά: Αν ο σκύλος έχει προβληματική ή ακόμη και απλά καλή συμπεριφορά, πρέπει να διασφαλίσετε , μέσω της βασικής εκπαίδευσης , ότι κάθε εντολή που δίνετε, θα τηρείται με ευλάβεια. Αυτό –εκτός από τα πρακτικά αποτελέσματα- θα μειώσει το δικό σας στρες αλλά και θα τονώσει την αυτοπεποίθηση του σκύλου. Πρέπει ο σκύλος να θεωρεί το μωρό σαν κάτι θετικό. Όταν το μωρό (ή η κούκλα, για εξάσκηση) είναι στο χώρο, φροντίστε να δώσετε την εντολή ξάπλωσε και επιβραβεύστε τον συχνά για την ήρεμη συμπεριφορά του. Αυτόματα ο σκύλος συνδυάζει το μωρό με κάτι θετικό, ειδικά όταν είναι ήσυχος! Κάντε διάφορες ασκήσεις σε αυτό το σημείο. Αγκαλιάστε το μωρό, αλλάξτε το πάνα κ.τ.λ. και επιβραβεύστε όταν ο σκύλος είναι ήρεμος και χωρίς ίχνος στρες.

Η άφιξη του μωρού
Ωραία, έχουμε κάνει όλη την προεργασία, η οποία είναι και η πιο χρονοβόρα, τώρα απλά πρέπει να συνεχίσουμε να τηρούμε τους κανόνες.

• Όταν μωρό και σκύλος είναι στον ίδιο χώρο, πρέπει ΠΑΝΤΑ να υπάρχει κάποιος ενήλικας να επιβλέπει. Όσο καλά εκπαιδευμένος και αν είναι ο σκύλος σας, προσέξτε, διότι μωρά και σκύλοι δεν μιλούν την ίδια γλωσσά (του σώματος) και συχνά γίνονται παρεξηγήσεις.

• Το μωρό πρέπει να συνεχίσει να είναι κάτι θετικό για το σκύλο!

Μερικές χρήσιμες συμβουλές: Όταν το μωρό γεννηθεί πάρτε μια κουβέρτα του μωρού και δώστε την στο σκύλο.
Πριν μπείτε στο σπίτι, μετά τη γέννα, δώστε σε κάποιον άλλον να κρατήσει το μωρό, και υποδεχτείτε το σκύλο. Μην ξεχνάτε ότι έχει να σας δει τουλάχιστον 3-4 μέρες.
Μη σας ανησυχούν πολύ οι κανόνες. Ο σκύλος έχει μάθει να ζει μέσα σε οργανωμένες κοινωνίες (αγέλες) και οι κανόνες τους κάνουν να αισθάνονται ασφάλεια.

Θα πρέπει να είναι οι ωραιότερες στιγμές για όλη την οικογένεια και με σωστή προετοιμασία και σχεδιασμό, θα είναι! Μην περιμένετε την τελευταία στιγμή για να προετοιμαστείτε, αρχίστε αμέσως. Είναι άδικο για το σκύλο που μέχρι τώρα ήταν το ¨μωρό¨ της οικογένειας , να γίνουν όλες οι αλλαγές τελευταία στιγμή. Αν δε γίνει αυτό, το αποτέλεσμα θα είναι ένα: Επιτυχία!

Πηγή: petcorner.gr

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Πολλοί άνθρωποι θέλουν ένα δεύτερο σκύλο για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο συνηθέστερος είναι για να έχει συντροφιά ο σκύλος τους όταν μένει πολλές ώρες μόνος του και υπάρχει κήπος στο σπίτι. Άλλοι πάλι τον θέλουν για να μπορούν να τους ζευγαρώνουν και να διαθέτουν τα κουτάβια. Αν ήδη έχουμε έναν σκύλο συντροφιάς, ζητάμε έναν σκύλο φύλακα ή το αντίθετο. Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις, την αγορά δεύτερου σκύλου επιβάλλουν λόγοι ασφαλείας, όταν ο σκύλος που ήδη έχουμε δεν μπορεί να αντεπεξέλθει μόνος του στα καθήκοντα φύλαξης που έχει επωμισθεί. Δεν μπορούμε βέβαια να μην αναφερθούμε στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες ο δεύτερος σκύλος βρέθηκε στο δρόμο και υιοθετήθηκε, χωρίς να είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο. Να σημειώσουμε και μια σπάνια αλλά υπαρκτή περίπτωση, αυτή των φιλόδοξων εκθεσιομανών που απέκτησαν τον πρώτο τους σκύλο με την προοπτική να σαρώσει όλα τα shows και επειδή δεν έμειναν ικανοποιημένοι, παίρνουν και δεύτερο. Βέβαια, υπάρχουν και χειρότερα: αυτοί που επειδή ο σκύλος τους δεν βγήκε πρώτος, τον «ξεφορτώνονται» και παίρνουν άλλον, αυτούς όμως ας τους χαρακτηρίσει ο καθένας όπως τους αξίζει… Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε κυρίως στη γενική περίπτωση: ένας ιδιοκτήτης που έχει ήδη έναν ενήλικο σκύλο βρίσκεται με ένα κουτάβι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο πρώτος σκύλος ήταν αυτός που συγκέντρωνε όλο το ενδιαφέρον μας, που μονοπωλούσε τα χάδια και τα παιχνίδια του ιδιοκτήτη και όλης της οικογένειας. Μπορούμε να τον παρομοιάσουμε με ένα μοναχοπαίδι και μάλιστα κακομαθημένο. Είναι ανάγκη, λοιπόν, να έχουμε υπόψη μας κάποια πράγματα, ώστε να μην κάνουμε δύσκολη τη ζωή του πρώτου σκύλου ή του κουταβιού, αλλά ούτε και τη δική μας. ΜΕΣΟΤΙΤΛΟΣ Η πρώτη γνωριμία Αν από την πρώτη στιγμή φέρουμε τους δύο σκύλους σε επαφή και αφήσουμε το κουτάβι μπροστά στο μεγάλο, θα δούμε ότι εκείνος θα το δεχτεί. Πιθανόν θα το μυρίσει και θα παίξει λίγο, άλλοτε θα αδιαφορήσει και άλλοτε πάλι θα γρυλίσει, αν το μικρό γίνεται ενοχλητικό με τα παιχνίδια του. Ακόμα και σε σκυλιά που δεν επιτρέπουν σε κανέναν να πλησιάζει το φαγητό τους, θα δούμε μια απίστευτη ανοχή προς το κουτάβι που θα πάει να φάει από το πιάτο τους. Γενικά, τα ενήλικα σκυλιά δείχνουν υποχωρητικότητα, πράγμα που παρεξηγείται από πολλούς ιδιοκτήτες οι οποίοι θεωρούν ότι ο μεγάλος υποχωρεί από φόβο, επειδή ο μικρός «ήδη έχει πάρει το πάνω χέρι». Όμως κάνουν λάθος.

• Η αρχή των μπελάδων

Καθώς το κουτάβι μεγαλώνει, αρχίζει να διεκδικεί αντικείμενα (παιχνίδια, μπαλάκια κ.λπ.) και ίσως ξεκινήσουν οι πρώτες κόντρες στο φαγητό. Στο στάδιο αυτό θα αρχίσουν και οι τραυματισμοί, με κυρίαρχο το μεγαλύτερο σκυλί. Ένα πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι να μάθουμε τα σκυλιά να τρώνε στον ίδιο χώρο. Έστω κι αν τα πιάτα τους είναι το ένα δίπλα στο άλλο, δεν τους αφήνουμε να γυρίζουν από πιάτο σε πιάτο, ούτε τους επιτρέπουμε να γρυλίζουν.
Οι καβγάδες για τα παιχνίδια (μπάλες, παλιά παπούτσια, ψεύτικα κόκκαλα) μπορούν να αποφευχθούν αν τον πρώτο καιρό τους τα δίνουμε μόνο όταν είμαστε μαζί τους και υπάρχουν 2-3 παιχνίδια ώστε να μπορούν να τα μοιράζονται και να μη διεκδικούν το ένα και μοναδικό.
Βέβαια, αφορμή για καβγά μπορεί να αποτελέσει απλά και μόνο η παρουσία μας, την ώρα που γυρνάμε στο σπίτι από τη δουλειά. Η ένταση και η χαρά τους είναι τόσο μεγάλη, που συνδυασμένη με τη ζήλια και τον ανταγωνισμό για το ποιο θα έχει τα περισσότερα χάδια, τα κάνει να χάσουν τον έλεγχο και να αρπάζονται μεταξύ τους.
Την ίδια αντίδραση, δυστυχώς, μπορεί να έχουν αν δουν κάτι που θα τους προκαλέσει εκνευρισμό, για παράδειγμα έναν ξένο που θα πλησιάσει στο σπίτι. Αν τα σκυλιά είναι φύλακες και δεν έχουν εκπαιδευτεί έτσι ώστε να λειτουργούν συντροφικά, τότε με τον καβγά το ένα εξουδετερώνει το άλλο. Δύο τέτοιοι σκύλοι μόνο φύλακες δεν είναι…
Το ίδιο μπορεί να συμβεί με δύο αρσενικά, αν μυρίσουν κάποιο θηλυκό που βρίσκεται σε οίστρο ή με δύο θηλυκά αν το ένα τους βρίσκεται σε οίστρο.

• Προετοιμάζοντας το έδαφος

Η επιλογή του φύλου του κουταβιού στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πιο σημαντική και από την επιλογή της φυλής, ιδιαίτερα αν ο σκύλος που ήδη υπάρχει στο σπίτι είναι αρσενικός. Τα περισσότερα αρσενικά σκυλιά είναι με κάθε έννοια κυρίαρχα στο χώρο τους και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το αν είναι σκύλοι συντροφιάς, φύλαξης ή κυνηγόσκυλα, μεγαλόσωμα ή μικρόσωμα.
Όταν, λοιπόν, έρθει στο χώρο τους ένας άλλος αρσενικός, τον δέχονται υπομονετικά όσο είναι κουτάβι. Όταν όμως μεγαλώσει και αρχίσει να αμφισβητεί την κυριαρχία τού άλλου, διεκδικώντας χώρους, παιχνίδια και χάδια, τότε ίσως ξεκινήσει πόλεμος.
Είναι απαραίτητο λοιπόν να έχει γίνει μια σχετική προετοιμασία. Ο ενήλικος σκύλος πρέπει να είναι ισορροπημένος, με καλή υπακοή και με πολύ καλή σχέση με τους ιδιοκτήτες του, ειδικά αν έχουμε να κάνουμε με δύο αρσενικά, τα οποία μάλιστα προέρχονται από διαφορετικές φυλές.
Δύο θηλυκά προσαρμόζονται στη συμβίωση πιο εύκολα, με λίγη προσοχή όμως την περίοδο του οίστρου. Τότε, τα πνεύματα συνήθως οξύνονται.
Αντίθετα, ανάμεσα σε δύο ετερόφυλα σκυλιά δεν δημιουργούνται προβλήματα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, το αρσενικό προστατεύει το θηλυκό, πιστοποιώντας με έναν ακόμα τρόπο την κυριαρχία του. Σε αυτή την περίπτωση, αν δεν επιθυμούμε το ζευγάρωμα, θα πρέπει δύο φορές το χρόνο να τα χωρίζουμε ή να συζητήσουμε με τον κτηνίατρό μας την περίπτωση της στείρωσης.

• Το καλό παράδειγμα;

Αν ο ενήλικος σκύλος είναι υπάκουος και με καλή συμπεριφορά στο χώρο, γίνεται ο έμμεσος εκπαιδευτής του κουταβιού, στο οποίο μαθαίνει μαζί με τον ιδιοκτήτη ό,τι θετικό γνωρίζει. Το ίδιο ισχύει, όμως, και με τα αρνητικά. Το κουτάβι μαθαίνει πολύ εύκολα, γιʼ αυτό από τις πρώτες μέρες πρέπει να ασχοληθούμε μαζί του και να το κατευθύνουμε. Αν ο ενήλικος σκύλος έχει κάποια προβλήματα, είναι σίγουρο ότι θα τα μεταφέρει και στο μικρό, αν δεν προσέξουμε.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο ενήλικος σκύλος -άλλοτε για να τραβήξει την προσοχή και άλλοτε γιατί δεν είναι ακόμα ώριμος- μιμείται το κουτάβι: αρχίζει να λερώνει μέσα στο σπίτι, κάνει ζημιές, γίνεται ανυπάκουος και γενικότερα επιδεικνύει μια συμπεριφορά που είχε να εμφανίσει από την εποχή που ήταν κουτάβι. Εκεί χρειάζεται να επέμβουμε, μαλώνοντάς τον (προσοχή, όχι ξύλο) και συγχρόνως δείχνοντας υπομονή. Θα επανέλθει πολύ σύντομα.

• Σεβασμός στους κανόνες του σπιτιού

Με τον ερχομό του κουταβιού πρέπει να καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια για να μην αλλάξει τίποτα στις βασικές συνήθειες του πρώτου σκύλου μας (στο φαγητό, στη βόλτα, στο χρόνο ενασχόλησης μαζί του) ώστε να μην αποδώσει τις αλλαγές στο κουτάβι. Ό,τι πρέπει να αλλάξει, είναι καλό να αλλάζει σταδιακά.
Στην αρχή, λοιπόν, αν πρέπει να μοιράσουμε το χρόνο μας, θα πρέπει να αφιερώνουμε λίγο περισσότερο χρόνο στο μεγάλο (που έτσι κι αλλιώς είχε μάθει σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής) και σιγά-σιγά θα ισορροπήσουμε το χρόνο ανάμεσα και στους δύο, με το να τους χαιρόμαστε και τους δύο μαζί.
Φέρτε τα σκυλιά σε επαφή από την πρώτη στιγμή, δείξτε στο μεγάλο ότι από εδώ και πέρα θα ζει με το νέο του φίλο και στο μικρό ότι όπως βρήκε την οικογένειά σας και το χώρο σας, έτσι βρήκε και κάποιον ίδιον με αυτόν που θα τον βοηθήσει να μεγαλώσει.
Λογικά, θα είστε καλύτερος με το δεύτερο σκύλο σας, όντας πλέον έμπειρος ιδιοκτήτης και δεν θα επαναλάβετε λάθη που πιθανώς είχατε κάνει με τον προηγούμενο.

• Ο δεύτερος σκύλος δεν είναι «ηρεμιστικό»!

Αν ο σκύλος σας γαβγίζει σαν… δαιμονισμένος στα σκυλιά που περνούν και γίνεται επιθετικός με τους ομόφυλούς του, μην ακούσετε όσους σας συστήσουν να πάρετε ένα δεύτερο για να ηρεμήσει.
Στην καλύτερη περίπτωση θα παίζει και θα συμβιώνει άνετα με το φίλο του, ενώ με τα άλλα σκυλιά θα εξακολουθήσει να είναι ο ίδιος –αν όχι χειρότερος…
Στη χειρότερη περίπτωση, θα αποκτήσετε δύο σκύλους με το ίδιο πρόβλημα.

• Η πρώτη συνάντηση

* Παροτρύνετε τον μεγάλο να μυρίσει το κουτάβι και να αρχίσει να το αναγνωρίζει σαν δικό του.
* Μην παίρνετε το κουτάβι αγκαλιά για να το "προστατεύσετε".
* Μην έχετε τα δύο σκυλιά μόνιμα σε απόσταση, είτε πίσω από τζάμια είτε σε ξεχωριστά μπαλκόνια

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΣΚΥΛΩΝ

ΣΚΥΛΟΣ ΚΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σκύλων χρησιμοποιούν για τη μεταφορά του σκύλου τους το αυτοκίνητό τους για να πάνε εκδρομή, ή διακοπές, ή απλώς να τον έχουν μαζί τους, ή ακόμα και από ανάγκη, όπως είναι η επίσκεψη στον κτηνίατρο.
Υπάρχει ένα πολύ μικρό ποσοστό ιδιοκτητών που δεν μετακινούν το σκύλο τους καθόλου, και ακόμα και ο κτηνίατρος έρχεται ο ίδιος στο σπίτι ή στο χώρο του ζώου.

• Η πρώτη επαφή
Αν ένα κουτάβι μάθει από μικρό το αυτοκίνητο, είναι όλα καλά, αν όχι πρέπει να ακολουθήσετε κάποια τακτική.
Συνήθως, η πρώτη τους επαφή με το αυτοκίνητο δεν είναι και η καλύτερη καθώς συνδυάζεται με την απομάκρυνση από τη μητέρα και τα αδελφάκια τους, ενώ μετά έχουν συνέχεια ο κτηνίατρος, τα εμβόλια και ο πόνος.
Προσπαθήστε η πρώτη μετακίνηση του μικρού αγαπημένου σας φίλου να είναι αγκαλιά σε κάποιον ή μέσα σε ένα κλουβί μεταφοράς για να νιώθει ασφάλεια. Μην το "πετάξετε" στο πορτ-μπαγκάζ, ούτε ελεύθερο στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, ούτε στο πάτωμα στη θέση του συνοδηγού, γιατί είναι επικίνδυνο να μπλεχτεί στα πόδια μας την ώρα που οδηγούμε.

• Αν η ναυτία οφείλεται σε άγχος
Αν ο σκύλος σας έχει ήδη πρόβλημα με ναυτία, βάλτε τον μέσα στο αυτοκίνητο και καθυστερήστε να ξεκινήσετε. Αν δείτε ότι έχει σιελόρροια, τότε ο λόγος είναι το άγχος κι όχι η μετακίνηση.
Αν ο σκύλος σας παρουσιάζει αυτό το πρόβλημα, ξεκινήστε να τον βάζετε 5λεπτα μέσα στο αυτοκίνητο, χωρίς να το μετακινείτε και μετά παίξτε μαζί του. Μετά από λίγες μέρες, οδηγήστε μικρές αποστάσεις για 5 λεπτά και πηγαίνετε κάπου το σκύλο για βόλτα ή για παιχνίδι. Αργότερα, μεγαλώστε τη διάρκεια της αυτοκινητάδας μέχρι να το συνηθίσει. Όσο πιο νεαρός είναι ο σκύλος τόσο πιο εύκολα θα τα καταφέρετε.

• Ανοιχτά ή κλειστά παράθυρα;
Υπάρχουν κάποιοι που ανοίγουν το παράθυρο και ο σκύλος βγάζει το κεφάλι του έξω από το αυτοκίνητο και καμιά φορά και τα δύο του πόδια, με αποτέλεσμα να κρέμεται ο μισός απέξω. Μετρήστε πιθανά προβλήματα υγείας, στο αναπνευστικό ή στα μάτια, ασφάλειας καθώς κινδυνεύει να χτυπήσει από κάποιο δίκυκλο ή αν ο σκύλος είναι και "μυστήριος" να δαγκώσει κάποιον οδηγό δικύκλου ή και πεζό σε κάποιο φανάρι. Υπάρχει ακόμα και η περίπτωση να πηδήξει έξω από το αυτοκίνητο αν δει κάτι που μπορεί να του τραβήξει την προσοχή, όπως άλλο σκύλο ή γάτα.
Προσέχετε ιδιαίτερα τα ανοιχτά παράθυρα στο αυτοκίνητο. Αν σταματήσετε κάπου και βγείτε για λίγο έξω από το αυτοκίνητο, ο σκύλος μπορεί να πηδήξει από το παράθυρο και να σας ακολουθήσει, με όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτό. Στα αξεσουάρ αυτοκινήτου θα βρείτε ένα πλέγμα που μοιάζει με πέργκολα φυτών, στηρίζεται εύκολα στο παράθυρο και ο σκύλος μπορεί να παίρνει αέρα χωρίς να βγαίνει έξω, αλλά και χωρίς να μπορεί να βάλει το χέρι του κάποιος μέσα.
Οι θάνατοι ξεχασμένων σκύλων μέσα στα αυτοκίνητα κατά τους θερινούς μήνες, από αμέλεια των ιδιοκτητών τους, νομίζω ότι είναι σκληρό μάθημα για όλους μας.
Στις μεγάλες αποστάσεις, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, κάνετε μία στάση για ξεμούδιασμα δικό σας και του σκύλου σας. Τους καλοκαιρινούς μήνες επιβάλλεται να έχετε αίρ κοντίσιον. Επίσης, προτιμάτε να ταξιδεύετε απόγευμα προς βράδυ ή πολύ πρωί για να αποφύγετε τη ζέστη.

• Μεταφορά με άνεση και ασφάλεια
Αν δεν θέλετε ο σκύλος σας να αφήνει τρίχες στο κάθισμα, στρώστε ένα σεντόνι ή κάποια ανάλογα αξεσουάρ, τα οποία υπάρχουν στο εμπόριο.
Εκπαιδεύστε το σκύλο σας πριν μπει μέσα στο αυτοκίνητο να μάθει να κάθεται και να περιμένει και να κάνει το ίδιο όταν βγει, και όχι μόλις ανοίγει η πόρτα να έχουμε τη "μεγάλη φυγή".
Υπάρχουν ορισμένα σκυλιά που είναι πολύ ανήσυχα κατά τη διαδρομή, κινούνται πάνω-κάτω μέσα στο αυτοκίνητο και πολλές φορές γαβγίζουν ασταμάτητα και ενοχλητικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορείτε να το δένετε κάνοντας κάποια πατέντα ή χρησιμοποιώντας ένα λουρί, του οποίου η άκρη να είναι σαν πόρπη και να μπαίνει στην υποδοχή της ζώνης ασφαλείας. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ένα δίχτυ που κυκλοφορεί στην αγορά και εμποδίζει το σκύλο να έρχεται στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου.
Επίσης, το κλουβί μεταφοράς είναι μια ασφαλής αλλά ογκώδης λύση. Βέβαια, όλα αυτά ισχύουν αν δεν έχετε μάθει στο σκύλο σας να κάθεται ήσυχα.
Είναι καλύτερα η θέση του σκύλου να είναι στο πίσω κάθισμα για να είναι πιο άνετα και αν προσπαθεί να έρχεται συνέχεια μπροστά, δέστε τον.
Για οικονομία χώρου, αν υπάρχει οικογένεια, σε κάποια μικρά αυτοκίνητα, αν βγάλουμε την εταζέρα από το πορτ-μπαγκάζ μπορούμε να βάλουμε εκεί το σκύλο μας, έτσι ώστε να είναι και παρέα μας αλλά και να παίρνει αέρα κανονικά.
Ρυμουλκούμενες μπαγκαζιέρες ή κρεμασμένες στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου είναι πολύ εξυπηρετικές για την οικονομία του χώρου, αλλά ο σκύλος είναι εκτεθειμένος ακόμα και σε ένα πολύ μικρό τρακάρισμα.

Τέλος να πούμε ότι πρέπει να δώσουμε στα σκυλιά να καταλάβουν ότι με το αυτοκίνητο πάμε κάπου για να περάσουν καλά, για να είναι χαρούμενα, αλλά και ταυτόχρονα υπάκουα και να έχουν συμπεριφορά συνοδηγού και συνταξιδιώτη για να είναι ευχάριστες και οι κοντινές και συνήθως αναγκαίες μετακινήσεις μας, αλλά και τα ταξίδια.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΣΚΥΛΩΝ

Βασικοί κανόνες ηγεσίας! (Είστε ο αρχηγός της αγέλ...

Υπάρχουν τρεις βασικές θέσεις όσον αφορά την ηγεσία:

• Έλεγχος, ή αδιαμφισβήτητη πρόσβαση σε σημαντικούς πόρους.
• Ικανότητα να ελέγχουμε, να κατευθύνουμε ή να αποτρέπουμε την συμπεριφορά των άλλων.
• Προληπτική παρέμβαση.

Το να συμπεριφέρεται κάποιος σαν αρχηγός, σημαίνει ότι πρέπει να εκφράζεται έχοντας κατά νου την ευτυχία του σκύλου, δηλαδή η συμπεριφορά μας πρέπει να είναι αυτή ενός ζώου ανώτερου σε ιεραρχία. Κάθε σκύλος έχει διαφορετικά κριτήρια όσον αφορά το τι σημαίνει να έχει κάποιος αρκετές ικανότητες για να είναι ο αρχηγός. Οι προσδοκίες του καθώς μεγαλώνει και ωριμάζει μπορεί επίσης να αλλάζουν αρκετά, απαιτώντας και από εσάς να αλλάζετε την προσέγγιση σας.

● Κατεύθυνση, έλεγχος και αποτροπή (διόρθωση) συμπεριφορών.

Σύμφωνα με το τρόπο που οι σκύλοι βλέπουν τα πράγματα, μόνο κάποιος που έχει κερδίσει τον σεβασμό τους, έχει το δικαίωμα να κατευθύνει, να ελέγχει και να αποτρέπει (διορθώνει) την συμπεριφορά ενός άλλου σκύλου. Αν το δούμε και ανάποδα, αυτό σημαίνει ότι αν δεν μπορείτε να κατευθύνετε, να ελέγξετε και να αποτρέψετε την συμπεριφορά του σκύλου σας (ειδικά σε κρίσιμες καταστάσεις ή στιγμές ενθουσιασμού), ο σκύλος κάνει σαφές ότι δεν σας θεωρεί ανώτερο σε ιεραρχία. Αυτό είναι ένα αναμφισβήτητο σημάδι ότι η στάση σας ως αρχηγού είναι ανεπαρκής για τον σκύλο αυτό (ίσως όμως να είναι επαρκής για έναν άλλο σκύλο με διαφορετική προσωπικότητα).

Ο σκύλος σας θα σας ανταποδώσει στο ακέραιο τον σεβασμό που του έχετε εμπνεύσει, ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο. Και συνεχώς θα τον επαναπροσδιορίζει. Αν αρχίσετε να φέρεστε άτσαλα, χωρίς συνέπεια θα μειώνεται ο σεβασμός του. Γίνετε σαφείς και θα ανταποκριθεί ανάλογα.

Στον κόσμο των σκύλων, δεν είστε ισόβιος αρχηγός, επειδή σας «ψήφισε» μια φορά, αντίθετα κερδίζετε το σεβασμό τους καθημερινά. Όσο πιο έξυπνο, γεμάτο αυτοπεποίθηση και φιλόδοξο είναι ένα σκυλί, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες υπάρχουν να προσέξει άμεσα έστω και πολύ μικρές αλλαγές στην συμπεριφορά σας, οποιαδήποτε στιγμή και να δοκιμάζει τακτικά τόσο εσάς όσο και τους κανόνες που έχετε θέσει. Αυτός είναι και ο λόγος που όταν προκύπτουν συμπεριφορές που αλλάζουν την συμπεριφορά μας προκαλούν νέες συμπεριφορές στον σκύλο, δοκιμάζει να δει πως μεταφράζονται αυτές οι αλλαγές στη δική του ζωή. (Οι αλλαγές αυτές μπορεί να είναι από απλά πράγματα όπως ότι βιαζόμαστε, μια μετακόμιση, μια αλλαγή δουλειάς μέχρι και πιο σημαντικές αλλαγές).

Η βασική υπακοή είναι σημαντική αφού βοηθάει τον σκύλο να καταλάβει ότι μπορούμε να ελέγξουμε και να κατευθύνουμε την συμπεριφορά του. Κάτι που θα του διδάξουμε και με τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα πράγματα που θεωρεί σημαντικά (διαχείριση πόρων). Βέβαια, πρέπει να κερδίσετε τον σεβασμό και επομένως το δικαίωμα να ελέγχετε την συμπεριφορά του σκύλου. Αν δεν έχετε τον έλεγχό του σε ήρεμες στιγμές, όπως τα γεύματα ή το παιχνίδι με την μπάλα ή ακόμα και όταν κάνετε έναν περίπατο (σας τραβάει), σας εγγυώμαι ότι δεν πρόκειται να σας ακούσει όταν συμβαίνει κάτι που θεωρεί σημαντικό (όπως μια γάτα που πετάγεται ξαφνικά στο δρόμο σας ή κάποιος που κάνει τζόκινγκ, η εμφάνιση ενός άλλου σκύλου ή ενός επισκέπτη στην πόρτα του σπιτιού μας κ.ά). Εξασκήστε τον αυτοέλεγχο του σκύλου και την βασική υπακοή συχνά, σε κάθε πιθανό μέρος και με εσάς σε κάθε πιθανή θέση. Φερθείτε σαν αρχηγός και κερδίστε τον σεβασμό.

● Προληπτική παρέμβαση

Ένας καλός ηγέτης είναι παρατηρητικός, προστατευτικός και ενεργεί άμεσα για να προλάβει καταστάσεις. Όταν είστε με τον σκύλο σας, να είστε πραγματικά μαζί του. Παρατηρήστε πώς αντιδρά στον κόσμο γύρω του. Σκεφτείτε από πριν πώς θα αντιδράσετε σε μια περίπτωση που ξέρετε ότι μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα. Να είστε αυτός που ο σκύλος μπορεί να βασιστεί ότι και αν συμβεί. Σκεφτείτε τον σκύλο σας σαν ένα καλεσμένο στην οικογενειακή σας συγκέντρωση που δεν είναι σίγουρος ποιος είναι ο σωστός τρόπος να φερθεί. Αν ήσασταν υπεύθυνοι για έναν τέτοιο καλεσμένο, τι θα κάνατε; Δεν θα τον παρατηρούσατε προσεκτικά, ώστε να προλάβετε καταστάσεις που ίσως χρειαζόταν την βοήθεια σας ή να αποφύγετε καταστάσεις που θα δυσκολευόταν να ανταπεξέλθει;

● Πώς ξέρουμε ότι η στάση μας ως αρχηγού είναι επαρκής;
Όταν μπορούμε να ελέγχουμε ή να έχουμε πρόσβαση σε κάθε σημαντικό πόρο, χωρίς ο σκύλος να αντιδρά.

Ο σκύλος μας επιτρέπει να ελέγχουμε, να κατευθύνουμε και να αποτρέπουμε την συμπεριφορά του σε κρίσιμες ή ενθουσιώδεις στιγμές. Δεν μετράνε οι ήρεμες στιγμές που μοιραζόμαστε μόνοι με τον σκύλο μας, ΜΕΤΡΑΝΕ οι στιγμές που έχουμε τον έλεγχο όταν πετάγετε μια γάτα, χτυπάει το κουδούνι ή μπαίνει σπίτι μας ένας επισκέπτης.
Ο σκύλος σας έχει εμπιστοσύνη ότι θα επέμβετε, όταν είναι απαραίτητο, για να τον προστατέψετε από άλλους σκύλους ή ανθρώπους, και είναι πρόθυμος να πειθαρχήσει στις εντολές σας σε αυτές τις περιπτώσεις.

Αν αντιμετωπίζετε δυσκολίες σε κάποια από τα παραπάνω, μάλλον χρειάζονται αλλαγές στο μοντέλο ηγεσίας που εφαρμόζετε. Ένας εύκολος τρόπος χωρίς να χρειαστεί να έρθετε σε «αντιπαράθεση» με τον σκύλο σας είναι να κερδίσετε τον σεβασμό του με τον σωστό έλεγχο των πόρων του.

● Πώς να επανακτήσετε τον έλεγχο των πόρων.

Τί είναι σημαντικό για τον σκύλο σας;
Φτιάξτε μια λίστα με 5-10 πράγματα που ο σκύλος σας θεωρεί σημαντικά. Αυτά μπορεί να είναι φαγητό, παιχνίδι, η προσοχή σας, το παιχνίδι μαζί σας, σημεία ξεκούρασης, βόλτα με τα πόδια ή το αυτοκίνητο κ.α. Αν είστε τυχερός είναι πολύ πιθανό να είστε και εσείς στη λίστα! Μην χάνετε τον χρόνο τον δικό σας και του σκύλου σας, προσπαθώντας να ελέγξετε πράγματα που δεν είναι σημαντικά για αυτόν.

Βy trainer & author Suzanne Clothier

Εκπαίδευση για την τουαλέτα του σκύλου

Ενώ εσείς νομίζετε ότι έχετε εκπαιδεύσει το νέο ή παλιότερο αρσενικό σκύλο σας, συνειδητοποιείτε ότι έχει αρχίσει να μαρκάρει πάλι μέσα στο σπίτι. Τι λάθος έχει γίνει; Το κάνει επειδή τρελάθηκε ή θυμώνει όταν τον αφήνετε μόνο στο σπίτι;
Είστε έγκυος, έχετε ένα νέο μωρό, κάποιος με ένα μωρό έρχεται για μια επίσκεψη, παίρνετε μια νέα γάτα ή ένα σκυλί, κάποιο νέο μέλος μετακομίζει στο σπίτι ή εσείς μετακομίζετε σε ένα καινούριο, έχει αλλάξει το πρόγραμμά σας και γενικώς όταν κάτι σημαντικό γίνεται στη ζωή σας, το σκυλί αρχίζει να μαρκάρει στο σπίτι! Είναι επειδή θέλει την προσοχή σας;
Το μαρκάρισμα είναι μια φυσιολογική, ενστικτώδης συμπεριφορά σκύλων, συνήθως στα αρσενικά αλλά και μερικές φορές στα θηλυκά. Όπως πολλές άλλες φυσικές συμπεριφορές σκυλιών, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως έναν από τους συναρπαστικούς τρόπους που οι άνθρωποι και τα σκυλιά μαθαίνουν να συνεργάζονται.
Παίρνουμε ως δεδομένο τη δυνατότητα των σκύλων να προσαρμοστούν στον τρόπο ζωής μας, έως ότου μια συμπεριφορά όπως αυτή κερδίσει την προσοχή μας.. Εάν έχετε ένα αρσενικό που δε σημαδεύει στο σπίτι σας, κάντε ένα διάλειμμα και ευχαριστείστε τον! Εάν το αρσενικό σκυλί σας χρειάζεται τη βοήθειά σας (όπως οι περισσότεροι σκύλοι που θα τη χρειαστούν τουλάχιστον μια δυο φορές στη ζωή τους), διαβάστε παρακάτω για το πώς θα γίνει αυτό ομαλά.

Γιατί συμβαίνει;

Τα σκυλιά δε θεωρούν το κατούρημα προσβολή. Αντίθετα, τα σκυλιά που σημαδεύουν μπορούν κάλλιστα να προσφέρουν τη ζωή τους για να προστατεύσουν την αγέλη. Αντί λοιπόν να σκέφτονται «Πάρτε από εδώ αυτό το νέο μωρό» μπορεί να λένε «Αυτό το μικρό είναι υπό την προστασία μου».
Εάν έχετε ένα αρσενικό και ένα ή περισσότερα θηλυκά σκυλιά, παρακολουθήστε πώς ουρεί κατά μήκος του φράκτη, πιθανώς θα τον δείτε περιστασιακά να σημαδεύει ακριβώς εκεί που ούρησαν τα θηλυκά. Προσέξτε την αντίδρασή τους. Τα κορίτσια πιθανώς να αισθάνονται πιο ασφαλή. Πόσο περίεργο είναι άραγε αυτό για τον ιδιοκτήτη;
Τα σκυλιά πραγματικά δεν καταλαβαίνουν την εκπαίδευση της τουαλέτας. Το μόνο ένστικτο που ακολουθούν είναι να μην λερώνουν τον χώρο που τρώνε, κοιμούνται και παίζουν.
Η έννοια αυτής της περιοχής για ένα μικρό σκύλο μπορεί να μην περιλαμβάνει την πίσω κρεβατοκάμαρα ή το επίσημο καθιστικό. Σε αυτόν, αυτός ο χώρος μπορεί να φανεί ότι είναι έξω από το ζωτικό του χώρο. Ένα μεγαλύτερο σκυλί τείνει να προτιμά να λερώνει έξω από το σπίτι, έχοντας πάντα τη βοήθειά σας και ένα καλό πρόγραμμα βόλτας.
Ειρωνικά, οι άνθρωποι παίρνουν συχνά μικρά σκυλιά επειδή θέλουν ένα καθαρότερο σπίτι. Εάν η ευκολία και η εκπαίδευση της τουαλέτας είναι πολύ σημαντική για εσάς, τότε ένας μικρόσωμος σκύλος δεν είναι σωστή επιλογή.
Τα σκυλιά παίρνουν πολλές πληροφορίες από τη μυρωδιά των ούρων. Μεταξύ των σκύλων, βοηθά να διατηρηθεί η ειρήνη. Δεν γνωρίζουμε ακόμη όλες τις πληροφορίες που μπορούν να ανιχνεύσουν από τη μυρωδιά ούρων, αλλά σίγουρα ξέρουμε ότι μπορούν να διακρίνουν ένα αρσενικό από ένα θηλυκό, έναν στειρωμένο σκύλο από έναν άθικτο, ένα θηλυκό που βρίσκεται σε περίοδο ζευγαρώματος και εάν το άλλο σκυλί είναι άρρωστο ή υγειές.
Ένα αρσενικό σκυλί είναι πολύ πιθανό να σημαδέψει στην παρουσία ενός θηλυκού σκυλιού με περίοδο. Είναι επίσης ιδιαίτερα πιθανό να σημαδέψει στο χώρο του, αν ένα άλλο σκυλί έχει περάσει από εκεί, άσχετα αν είναι θηλυκό ή αρσενικό. Δύο μικρόσωμα αρσενικά σκυλιά, που ζουν μαζί, είναι πιθανό να κάνουν διαγωνισμό για το ποιος θα ουρήσει πιο πολύ μέσα στο σπίτι. Συμβαίνει αυτό γιατί μαλώνουν; Πιθανώς όχι. Μπορεί ακόμη και να είναι ο τρόπος για να δείξουν ότι προστατεύουν την υπόλοιπη αγέλη.
Όπως και σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά των σκύλων, πρέπει να μελετήσουμε πάρα πολύ ώστε να πάρουμε μία ιδέα για το λόγο που μπορεί ο σκύλος μας να μαρκάρει στο χώρο του. Δεν ξέρουμε ποτέ τα πάντα για την αιτία. Τα σκυλιά είναι σύνθετα, με μερικές συμπεριφορές έντονα ενστικτώδεις και μερικές που μαθαίνονται. Όπως και οι άνθρωποι, κάνουν μερικά πράγματα αυτόματα κατά περιόδους και άλλες φορές υπάρχει πρόθεση. Δε βοηθάει καθόλου να σκεφτούμε ότι ο σκύλος το κάνει από «φθόνο» ή «θυμό». Το ένστικτο του φόβου, της προστασίας, του ενθουσιασμού, και άλλα ένστικτα επιβίωσης είναι οι πιθανότερες εξηγήσεις.
Στη φύση, το μαρκάρισμα ορίζει το ζωτικό χώρο της αγέλης. Σε αυτόν το χώρο ζει η αγέλη, αναπαράγεται ,φροντίζει τα μικρά της και βέβαια την προστατεύει από τα υπόλοιπα ζώα. Το μαρκάρισμα επίσης βοηθάει το αρσενικό να εντοπίσει το θηλυκό σε οίστρο. Τα αρσενικά σκυλιά σύρονται ενστικτωδώς στη μυρωδιά των ούρων των θηλυκών, με στόχο φυσικά την αναπαραγωγή.
Το μαρκάρισμα δεν αφορά τους ανθρώπους. Τα αρσενικά δεν προσπαθούν να μας στείλουν μηνύματα πέρα από το ίσως να είναι άρρωστα ή ότι είναι πρόθυμα να δώσουν τις ζωές τους για να μας προστατεύσουν. Μερικές από τις επιλογές μας αναγκάζουν τα σκυλιά μας να έχουν τα προβλήματα με το μαρκάρισμα, αλλά δεν το κάνουν από το φθόνο ή από θυμό προς τους ιδιοκτήτες τους.

Πώς να το χειριστείτε

Πιθανώς το πιο αποτελεσματικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε το σκυλί σας να μη μαρκάρει μέσα στο σπίτι σας, είναι να το στειρώσετε πριν το μαρκάρισμα του γίνει συνήθεια. Τουλάχιστον μια μελέτη, όμως, έχει δείξει η στείρωση, σε οποιαδήποτε ηλικία, να βοηθάει. Έτσι, φαίνεται ότι η τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στο μαρκάρισμα.
Η στείρωση βέβαια, δεν εξαλείφει την ανάγκη για εκπαίδευση, ειδικά εάν η συνήθεια του μαρκαρίσματος έχει εδραιωθεί πριν τη χειρουργική επέμβαση. Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι μετά τη στείρωση το πρόβλημα θα εξαφανιστεί δια μαγείας. Αλλά αν δε στειρώσετε ένα μικρόσωμο αρσενικό σκυλί, οι πιθανότητες να έχετε κάποτε μια πλήρη εκπαίδευση τουαλέτας μειώνονται πολύ. Τα μεγαλύτερα αρσενικά σκυλιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να σημαδεύουν έξω από το σπίτι -πάντα με τη δική σας βοήθεια και εκπαίδευση- ακόμη και αν χρησιμοποιούνται για αναπαραγωγή.
Συμβουλευθείτε τον κτηνίατρό σας για τον πότε είναι καλύτερα να στειρώσετε το αρσενικό σας. Προσπαθήστε να έχετε στειρώσει το μικρόσωμο αρσενικό σας μέχρι τον πρώτο χρόνο της ζωής του για καλύτερα αποτελέσματα.
Όταν υπάρχουν περισσότερα από ένα σκυλιά του ίδιου φύλου μέσα στο σπίτι, συχνά δημιουργούνται τσακωμοί, ειδικά εάν είναι τεριέ και τα αρσενικά θα υποκινήσουν το ένα το άλλο στο να σημαδεύουν μέσα στο σπίτι. Εάν τα αρσενικά είναι μικρά ή/και τεριέ, ο κίνδυνος μαρκαρίσματος αυξάνεται. Οι τσακωμοί μεταξύ θηλυκών σκυλιών στην ίδια οικογένεια τείνουν να είναι χειρότεροι από τους τσακωμούς ανάμεσα σε αρσενικά, αλλά τα θηλυκά σημαδεύουν σπάνια μέσα στο σπίτι.
Το ένστικτο των μεγαλόσωμων αρσενικών τους εμποδίζει να βλάψουν θηλυκά σκυλιά όπως και μικρόσωμα, καθώς επίσης δύσκολα μπαίνουν στον πειρασμό να σημαδέψουν σε μέρος που έχει μαρκάρει μικρόσωμος σκύλος. Οπότε αν έχετε ήδη ένα μικρόσωμο θηλυκό και θέλετε να αποκτήσετε δεύτερο σκύλο, η καλύτερη επιλογή θα ήταν ένα μεγαλόσωμο αρσενικό.
Λάβετε υπόψη ότι τυχόν ιατρικά προβλήματα στο αρσενικό σκυλί ή σε ένα άλλο σκυλί που ζει μαζί του, μπορεί να είναι η αιτία του μαρκαρίσματος. Ειδικά εάν το ενήλικο αρσενικό ξεκινήσει να σημαδεύει στο σπίτι ή αλλάξει η συμπεριφορά του, πρέπει να επισκεφτείτε τον κτηνίατρο και να εξεταστούν όλα τα σκυλιά που ζουν στο ίδιο σπίτι.
Μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει ότι η λύση του προβλήματος είναι η τιμωρία. Οι σκύλοι δεν μαθαίνουν μέσω τιμωρίας. Το μόνο που θα πετύχετε με την τιμωρία είναι να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του σκύλου και να αναπτύξει επιθετικότητα προς τον ανθρώπους.
Τα σκυλιά που τιμωρούνται μαθαίνουν να κρύβονται από τους ανθρώπους όταν σημαδεύουν, το οποίο κάνει την εκπαίδευση ακόμα πιο δύσκολη. Εάν παρακολουθείτε σωστά το σκύλο σας, θα τον «πιάσετε» τη στιγμή που πάει να ουρήσει. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να το διακόψετε και να του πείτε με ήρεμη φωνή «Όχι. Πάμε έξω» και να τρέξετε στη πόρτα με το σκυλί.
Όταν φτάνετε στο σημείο, ο στόχος είναι να λερώσει ο σκύλος εκεί. Και όταν αυτό συμβεί να τον επιβραβεύσετε λεκτικά αλλά και με μια λιχουδιά.
Εάν ο συγχρονισμός σας είναι πραγματικά τέλειος, ο σκύλος θα μάθει να λερώνει έξω, πάρα πολύ γρήγορα. Αυτό διαμορφώνει ισχυρότερες συνήθειες. Η εκπαίδευση με θετικές μεθόδους διαμορφώνει ισχυρότερες συνήθειες. Οι άνθρωποι «ξεφορτώνονται» τα σκυλιά συχνότερα για προβλήματα τουαλέτας απ' ό,τι για την επιθετικότητα!

Όταν μπορεί να είναι κάτι άλλο

Το αρσενικό που έχει τα ατυχήματα στο σπίτι θα μπορούσε να έχει ουρολοίμωξη, προστάτη, διανοητική σύγχυση, βαρύ ύπνο, προβλήματα κινητικότητας, ή άλλη ασθένεια.
Όταν έχουμε περισσότερα από ένα σκυλιά, είναι εύκολο να μπερδευτούμε για το ποιο προκαλεί τα ατυχήματα στο σπίτι. Μία κάμερα στο χώρο που συχνάζουν ή έχοντας μόνο έναν σκύλο σε κάθε χώρο τη φορά, θα έλυνε το πρόβλημα.
Το άγχος αποχωρισμού είναι μία από τις σημαντικότερες αιτίες του μαρκαρίσματος. Η τιμωρία όταν επιστρέψετε και δείτε το ατύχημα, θα χειροτερέψει την εκπαίδευση.
Η διαφορά μεταξύ του σκύλου που μαρκάρει και του σκύλου που δεν είναι εκπαιδευμένος είναι δύσκολο να καθοριστεί, αλλά δεν έχει καμία σημασία, εφόσον αντιμετωπίζονται και τα δύο με τον ίδιο τρόπο. Τα καλύτερα αποτελέσματα στην εκπαίδευση τουαλέτας εξαρτώνται από τα παρακάτω:

1. Η γεννήστρα που φιλοξενεί τη μητέρα με τα κουτάβια να είναι καθαρή και όλα να έχουν ένα διάστημα μακριά από τη φωλιά για τις «ανάγκες» τους.
2. Το κουτάβι δεν κρατιέται ποτέ περιορισμένο σε περιοχή που έχει ούρα και περιττώματα σε οποιαδήποτε ηλικία.
3. Το κουτάβι έχει κάνει την ανάγκη του έξω από το χώρο που κοιμάται και έχει επιβραβευτεί γι’ αυτό, τουλάχιστον μερικές φορές, πριν απομακρυνθεί από τη μητέρα του. Αυτό φυσικά απαιτεί πρόσβαση σε έναν ασφαλή χώρο για το νέο κουτάβι με το ευαίσθητο ανοσοποιητικό σύστημα στις μεταδοτικές ασθένειες.
4. Η εκπαίδευση της τουαλέτας αρχίζει στο σπίτι σας το λεπτό που το κουτάβι φθάνει εκεί. Κάθε ατύχημα στο σπίτι συγχέει τις συνήθειες του κουταβιού. Η εκπαίδευση της τουαλέτας αρχίζει ως θετική πρακτική και ο ιδιοκτήτης συνεχίζει επιμελώς να βοηθά το κουτάβι να φτάσει στο στόχο, είτε μέσα είτε έξω. Η πρώιμη εμπειρία είναι κρίσιμη.
   Τα μικρά σκυλιά πέφτουν θύματα από ανθρώπους που αναβάλλουν την εκπαίδευση. Επειδή οι «βρωμιές» είναι μικρές, θεωρούν ότι θα μείνουν πάντα έτσι και ότι είναι πιο εύκολο να τις μαζεύουν. Τελικά δεν μπορούν να ανεχτούν τη μυρωδιά, αλλά στο μεταξύ η εκπαίδευση έχει αργήσει, και ο στόχος έχει γίνει δύσκολος έως αδύνατος.
   Όλη η μυρωδιά πρέπει να αφαιρεθεί από το σπίτι, χρησιμοποιώντας ένα αντιβακτηριδιακό προϊόν εξολοθρευτών ενζυμικών μυρωδιών.* Η έλλειψη εκπαίδευσης είναι ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι ξεφορτώνονται τα μικρά σκυλιά. Έτσι η αποτυχία στην εκπαίδευση τουαλέτας είναι ευθύς εξαρχής πολύ άδικη για το σκύλο.
5. Εάν το κουτάβι πρέπει να λερώνει μέσα στο σπίτι (εφημερίδες, κουτιά κ.τ.λ.), επειδή δεν υπάρχει ασφαλής (από ασθένειες) αυλή ή ο ιδιοκτήτης λείπει από το σπίτι περισσότερες ώρες από όσες μπορεί να κρατηθεί το κουτάβι, αυτό δεν πρέπει να κρατήσει περισσότερο από μερικές εβδομάδες.
6. Το κουτάβι βγαίνει έξω τουλάχιστον μία φορά ανά ώρα, όποτε ο ιδιοκτήτης είναι στο σπίτι και σε επαγρύπνηση. Όταν ακολουθείται αυτό το πρόγραμμα, οι πιθανότητες να λερώσει έξω είναι πολλές καθώς και οι επιβραβεύσεις.
7. Η ελευθερία μέσα στο σπίτι γίνεται σταδιακά. Όταν το σκυλί σας δεν περιορίζεται σε μια περιοχή, όπου είναι αξιόπιστο ότι δεν θα λερώσει, πρέπει να είστε στο ίδιο δωμάτιο, εποπτεύοντας το.
   Ένας τρόπος ισχυρής επίβλεψης είναι να δέσετε το σκύλο με ένα λουρί στη μέση σας για μισή ώρα τη φορά. Αυτό επίσης αυξάνει το δεσμό σας μαζί του αλλά και του δίνετε τη δυνατότητα να προσαρμοστεί στους χώρους του σπιτιού νιώθοντας ασφάλεια.
8. Όλα τα ατυχήματα αποσμούνται αμέσως από τη μύτη του σκυλιού, όχι μόνο από την πολύ πιο αδύνατη ανθρώπινη αίσθηση της μυρωδιάς. Εάν χρησιμοποιείτε αμέσως αδιάλυτο ξίδι, θα έχει αποτέλεσμα. Πρέπει να πάει βαθειά στο χαλί και έπειτα πρέπει να στεγνώσει. Το δωμάτιο θα μυρίζει ξύδι μέχρι να στεγνώσει, αλλά αυτό είναι απαραίτητο. Μπορείτε να αποφύγετε αυτή τη μυρωδιά, εάν χρησιμοποιήσετε αντιβακτηριδιακό ενζυμικό προϊόν, αυτό πρέπει να γίνει όταν τα ούρα δεν είναι φρέσκα.
   Μην επιπλήξετε το σκυλί όταν καθαρίζετε και δεν πειράζει εάν το σκυλί σας βλέπει να καθαρίζετε ή όχι. Να είστε προσεκτικός, ώστε να μην μπει ξίδι στα μάτια ενός σκυλιού, δεδομένου ότι είναι ένα ερεθιστικό στα μάτια. Για αυτό το λόγο, μην ψεκάσετε το ξίδι στο πρόσωπο του σκύλου. Ο χυμός λεμονιών είναι ακόμα χειρότερος επειδή είναι πιο όξινος.
9. Το σκυλί θα πρέπει να επιβραβεύεται ισοβίως. Η εκπαίδευση τουαλέτας είναι δύσκολη γιατί είναι εύκολο να πάρει λάθος μηνύματα ο σκύλος. Αν όμως πάνε όλα καλά, τα αποτελέσματα θα είναι άριστα και θα διαμορφώσετε έναν καλό δεσμό με το σκύλο σας.
   Μη πάρετε σκύλο αν δεν είστε σίγουροι ότι είστε έτοιμοι και ικανοί να ικανοποιήσετε τις ανάγκες του. Δεν θα είστε ευτυχείς και μπορεί να καταστρέψετε τη ζωή του σκυλιού. Συχνά ένα ενήλικο σκυλί, ήδη εκπαιδευμένο, είναι μια πολύ καλύτερη επιλογή, ειδικά για ένα νέο ιδιοκτήτη, από ό,τι ένα νέο κουτάβι που θα χρειαστεί μια πλήρη εκπαίδευση τουαλέτας.
   Μερικές φορές μια γάτα είναι η τέλεια επιλογή. Τα γατάκια δεν χρειάζονται πολύ βοήθεια για να προσαρμόσουν τα ένστικτα της τουαλέτας τους στο κουτί με άμμο εφόσον το κρατάτε καθαρό και ευπρόσιτο. Οι γάτες μπορούν να μη βγουν ποτέ έξω και είναι εξίσου άριστα κατοικίδια.

Εκπαίδευση ή διαχείριση;

Μερικά μικρόσωμα αρσενικά δε θα είναι σε θέση ποτέ να διαχειριστούν ολόκληρο το σπίτι. Πύλες μωρών(baby gates) και κλειστές πόρτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ισόβια εργαλεία διαχείρισης εάν είναι απαραίτητο.
Οι ζώνες κοιλιών ή τα αρσενικά εσώρουχα σκυλιών μπορούν να βοηθήσουν με τη διαχείριση. Το σκυλί δεν μπορεί να τα φοράει όλη την ώρα, λόγω των κινδύνων μόλυνσης. Περιστασιακά, οι άνθρωποι βρίσκουν ότι αυτή η βοήθεια διακόπτει το μαρκάρισμα, που στηρίζει τη συνήθεια, αλλά ρεαλιστικά πιθανώς μόνο θα χρησιμεύσουν ως ένα εργαλείο διαχείρισης.
Μερικές φυλές δεν τείνουν να κρατούν τις περιοχές τους καθαρές όπως άλλες φυλές. Τα Beagles και τα Dachshunds μπορούν να εμπέσουν σε αυτήν την κατηγορία, εν τούτοις βεβαίως όχι όλα τα σκυλιά αυτών των φυλών. Αυτό το γνώρισμα μπορεί να σημαίνει ότι ένα σκυλί θα λερώνει στο χώρο που κοιμάται, ακόμη και αν έχει πρόσβαση σε άλλες περιοχές. Αυτό συμβαίνει και σε σκυλιά οποιασδήποτε φυλής που έχουν περιοριστεί σε κλούβες τον πρώτο καιρό της ζωής τους (puppy mills).
Έτσι, προκύπτει ότι πρέπει να σταματήσετε να έχετε το σκύλο σε κλουβί εκπαίδευσης(crate), αν λερώσει μέσα σε αυτό.. Εάν συνεχίσετε, θα βλάψετε τα ένστικτα καθαριότητας του σκυλιού, ενδεχομένως να προκαλέσετε ιατρικά προβλήματα και βάζετε το σκυλί σε κίνδυνο άγχους αποχωρισμού. Το σκυλί πρέπει να περιοριστεί με κάποιο άλλο τρόπο για να αποκαταστήσει τα ένστικτα καθαριότητας.

Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα

Το μαρκάρισμα είναι εύκολο να το διαχειριστείτε, εφόσον επιβλέπετε το σκύλο, ελέγχετε τη μυρωδιά των ούρων μέσα στο σπίτι, επαινείτε κάθε φορά που λερώνει έξω, ελέγχετε για ιατρικά προβλήματα και άλλα που ισχύουν και για την εκπαίδευση τουαλέτας. Πρέπει να συνεργαστείτε με το σκύλο σας και να του δώσετε όση βοήθεια χρειάζεται. Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι τα ένστικτα είναι αυτά του προκαλούν τη συμπεριφορά, όχι κάποια σκόπιμη πρόθεση που σας αφορά. Δεν έχει καμία σχέση με εσάς.
Ακόμα και ο πιο εκπαιδευμένος μεγαλόσωμος, στειρωμένος σκύλος, θα μαρκάρει μέσα υπό ορισμένες συνθήκες και δεν σημαίνει ότι αυτό θα γίνει ένα μόνιμο πρόβλημα. Μπορεί να μαρκάρει μια ή δύο φορές όταν βρίσκεται σε ένα νέο σπίτι και έπειτα να μην το κάνει ξανά. Μπορείτε να τον βοηθήσετε και κατά τις επισκέψεις σας σε ξένα σπίτια να τον έχετε δεμένο με το λουρί κοντά σας.
Η ζωή με ένα αρσενικό σκυλί μπορεί να είναι εξαιρετική. Η κακή εκπαίδευση τουαλέτας έχει κοστίσει σε πολλά σκυλιά το σπιτικό τους και πραγματικά είναι πολύ άδικο. Οπότε πρέπει να ενημερωθείτε για τον τρόπο της εκπαίδευσης, κατά προτίμηση πριν πάρετε σκύλο και την ημέρα που θα έρθει το κουτάβι στο σπίτι να πιάσετε κατευθείαν δουλειά!

Άγχος αποχωρισμού στον σκύλο

Το άγχος αποχωρισμού είναι μια ψυχολογική κατάσταση, η οποία επηρεάζει ορισμένα σκυλιά όταν μένουν μόνα. Δεν υποφέρουν όλα τα σκυλιά από αυτό και, ενώ κάποια αντιδρούν πολύ άσχημα όταν μένουν μόνα, μερικά άλλα είναι εντελώς καλά. Δεν καταλαβαίνουμε απόλυτα γιατί μερικά σκυλιά υποφέρουν από αυτό ενώ άλλα όχι, αλλά αυτό που είναι σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι το άγχος αποχωρισμού είναι μία από τις κυριότερες αιτίες προβλημάτων συμπεριφοράς όπως:

Σκάψιμο, μασούλημα, γρατζούνισμα και άλλες καταστροφικές συμπεριφορές
Υπερβολικό γαύγισμα, κλαψούρισμα και ουρλιαχτό, κατάθλιψη και υπερενεργητικότητα
Αφόδευση και ούρηση σε ακατάλληλα μέρη
Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί, επίσης, να είναι συμπτώματα άλλων προβλημάτων. Γι' αυτό το λόγο, πρέπει να σιγουρευτείτε ότι το πρόβλημα είναι όντως το άγχος αποχωρισμού, και όχι κάτι άλλο. Επισκεφτείτε τον κτηνίατρο για να αποκλείσετε την ύπαρξη κάποιου προβλήματος υγείας, το οποίο δε φαίνεται.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα σημάδια, τα οποία μπορείτε να ψάξετε και μπορούν να δείξουν ότι ο σκύλος σας υποφέρει από άγχος αποχωρισμού.

Ενδείξεις άγχους αποχωρισμού

Αν:
ο σκύλος σας επιδεικνύει αυτές τις συμπεριφορές όσο λείπετε από το σπίτι ή μόνο όταν είστε μακριά του (αλλά μέσα στο σπίτι)
ξεκινάει αμέσως μόλις αναχωρείτε
ο σκύλος εξιτάρεται υπερβολικά όταν επιστρέφετε και σας καλωσορίζει σα μανιακός
δεν του αρέσει να περνάει χρόνο έξω από το σπίτι μόνος του
αυτά είναι σημάδια ότι ο σκύλος σας έχει εξαρτηθεί υπερβολικά από εσάς - τον ιδιοκτήτη. Μερικές φορές, χωρίς να το θέλετε, "προσκαλείτε" αυτού του είδους τη συμπεριφορά όταν, για παράδειγμα, δίνετε υπερβολική σημασία στις αντιδράσεις του σκύλου κάθε φορά πριν φύγετε για τη δουλειά. Το να ξοδεύετε χρόνο προσπαθώντας να διαβεβαιώσετε το σκύλο σας ότι θα επιστρέψετε δεν τον διευκολύνει, αλλά στην πραγματικότητα κάνει την αναχώρησή σας ακόμα πιο μεγάλο γεγονός. Επίσης, διδάσκει το σκύλο ότι αυτή η συμπεριφορά πάντα τραβάει την προσοχή σας, και έτσι έχει έναν τρόπο να ασκεί πάνω σας ένα είδος ψυχολογικού ελέγχου.

Παράγοντες οι οποίοι συντελούν στην εμφάνιση άγχους αποχωρισμού

Ένα τραυματικό γεγονός στη ζωή του σκύλου σας, πρώιμη απομάκρυνση από τη μητέρα, παραμονή σε πετ σοπ ή άσυλο ζώων
Μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο ζωής της οικογένειας ή μια ξαφνική αλλαγή στο περιβάλλον, όπως μια μετακόμιση ή η παραμονή του σκύλου σε πανσιόν ή άλλο χώρο
Μια αλλαγή στη ζωή του ιδιοκτήτη, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα ένα ξαφνικό τέλος στη συνεχή επαφή με το σκύλο, όπως αλλαγή στο εργασιακό πρόγραμμα
Μία μακράς διαρκείας ή μόνιμη απουσία ενός από τα μέλη της οικογένειας (διαζύγιο, θάνατος, παιδί που φεύγει από το σπίτι) ή ο ερχομός ενός νέου μέλους στην οικογένεια (ένα μωρό ή ένα νέο κατοικίδιο)

Τι μπορείτε να κάνετε

Για μικρά προβλήματα άγχους αποχωρισμού, οι απλές τεχνικές που ακολουθούν μπορούν να είναι ό,τι χρειάζεστε για να ελαχιστοποιήσετε το πρόβλημα.
Μπορείτε να προγραμματίστε να έχετε κάθε μέρα χρόνο για άσκηση και παιχνίδι του σκύλου σας και να του δίνετε την αμέριστη προσοχή σας. Ένα ευτυχισμένο σκυλί είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσει πρόβλημα.
Να παρέχετε στο σκύλο σας πολλά παιχνίδια, ειδικά αν του αρέσει να μασουλάει πράγματα. Θα τον εμποδίσει από το να μασουλάει (και να καταστρέφει) πράγματα του σπιτιού και άλλα υπάρχοντά σας.
Αν του αρέσει να σκάβει, σχεδιάστε ένα σημείο στην αυλή όπου θα επιτρέπεται να σκάβει όσο λείπετε.
Μην κάνετε τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις σας έντονες. Για παράδειγμα, όταν επιστρέφετε στο σπίτι, αγνοήστε το σκύλο για τα πρώτα λεπτά, μετά χαϊδέψτε τον ήρεμα. Μπορεί να είναι δύσκολο για σας, αλλά είναι σημαντικό.
Αφήστε στο σκύλο ένα κομμάτι από ρούχο σας, το οποίο έχει τη μυρωδιά σας, όπως μια παλιά μπλούζα με την οποία κοιμηθήκατε πρόσφατα.

Για πιο σοβαρές περιπτώσεις, αυτές οι τεχνικές πρέπει να εφαρμόζονται μαζί με τεχνικές απευαισθητοποίησης, οι οποίες αυτή τη στιγμή είναι η πιο αποδεκτή μέθοδος για να αντιμετωπιστεί το άγχος αποχωρισμού. Αυτού του είδους η αντιμετώπιση εμπεριέχει προγραμματισμένες αποχωρήσεις και συστηματική διαδικασία, ώστε να συνηθίσει ο σκύλος σας να μένει μόνος, ενώ τον εκθέτετε σε πολλές, συχνές, σύντομες αναχωρήσεις. Στην αρχή πρέπει να αφήνετε το σκύλο μόνο μονάχα για μικρά διαλείμματα (δευτερόλεπτα έως λεπτά), έτσι ώστε να προλαβαίνετε να επιστρέφετε πριν εκδηλωθούν τα συμπτώματα. Πρέπει να παρατηρείτε προσεκτικά το σκύλο για συμπτώματα άγχους ή υπερβολικού καλωσορίσματος κατά την επιστροφή σας. Αν κανένα από αυτά δεν εκδηλώνεται, μπορείτε σταδιακά να αυξάνετε το διάστημα που ο σκύλος μένει μόνος, μέχρι να φτάσετε τη 1μιση ώρα, και σε αυτό το σημείο πλέον θα μπορεί ο σκύλος να μένει μόνος για αρκετές ώρες. Έχετε υπ' όψιν σας ότι η αναχώρηση και η επιστροφή θα πρέπει να διατηρηθούν όσο πιο ήσυχες γίνεται, ώστε να αποφύγετε να εξιτάρετε το σκύλο. Ο σκύλος σας δεν πρέπει ούτε να λαμβάνει ειδική προσοχή πριν φύγετε, ούτε να επιβραβεύεται όταν επιστρέφετε.

Υπάρχουν μερικές περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να ληφθούν πιο δραστικά μέτρα, για να μειωθεί η εξάρτηση του σκύλου από τον ιδιοκτήτη του. Αν αυτή είναι η δική σας περίπτωση, τότε θα πρέπει να αγνοείτε το σκύλο για μία περίοδο, ορισμένες φορές τόσο μακρά όσο 3 εβδομάδες. Το να αγνοείτε το πολυαγαπημένο σας κατοικίδιο είναι πολύ δύσκολο για σας, αλλά θα μειώσει την υπερβολική εξάρτησή του από εσάς και θα του επιτρέψει να αντέχει την απουσία σας χωρίς άγχος.

Πράγματα που πρέπει να ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ αν ο σκύλος πάσχει από άγχος αποχωρισμού

Η τιμωρία. Η τιμωρία δεν είναι δραστικό μέτρο για την αντιμετώπιση του άγχους αποχωρισμού και μπορεί στην πραγματικότητα να εντείνει τα συμπτώματα.
Η παραμονή του σκύλου στο crate (κλουβί) κατά τη διάρκεια της απουσίας σας. Με το να περιορίζετε το σκύλο στο crate όσο λείπετε, απλά αποφεύγετε τις ζημιές στα πράγματά σας, αλλά δε βοηθάτε το σκύλο να ξεπεράσει το άγχος του. Μπορεί να εκδηλώσει εξίσου κάποιες συμπεριφορές άγχους όσο παραμένει στο crate (ουρλιαχτό, γαύγισμα, ούρηση) και επίσης, διατρέχει κίνδυνο να τραυματιστεί στην προσπάθειά του να δραπετεύσει. Επίσης, ο σκύλος μαθαίνει να συνδυάζει το crate με την αναχώρησή σας και το βλέπει σαν ένα μέτρο τιμωρίας, οπότε χάνετε το πλεονέκτημα να το χρησιμοποιεί σε άλλες περιπτώσεις που είναι απαραίτητο.

Συμπέρασμα
Το άγχος αποχωρισμού στο σκύλο είναι μια δυσλειτουργία και πρέπει να αντιμετωπίζεται σα δυσλειτουργία. Δεν είναι κάτι που απλά θα εξαφανιστεί με την πάροδο του χρόνου. Ένας ειδικός συμπεριφοράς ζώων μπορεί να σας βοηθήσει να ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι ο σκύλος σας δεν είναι κακός ή εμπαθής και δεν καταστρέφει το σπίτι για να σας εκδικηθεί επειδή τον αφήνετε μόνο, παρ' όλο που σε εσάς μπορεί έτσι να μοιάζει. Αν έχετε τη θέληση να ξοδέψετε χρόνο δουλεύοντας με το σκύλο σας, έχετε πολύ καλές πιθανότητες να εξαλείψετε το πρόβλημα για πάντα.

 Πηγή: petcorner.gr

Η θεωρία της θετικής εκπαίδευσης

Η ίδια η έννοια ενός εκπαιδευτικού συστήματος που βασίζεται στην επιστήμη μπορεί να φαίνεται αφύσικο στον κόσμο που έχει ρίζες τόσο βαθιά στην παράδοση. Κάποιοι χειριστές κι εκτροφείς μπορεί να αντιτίθενται στις νέες μεθόδους και να λένε όχι σ’ αυτές. Κάποιοι ίσως να θέλουν να ασχοληθούν με τις νέες μεθόδους αλλά να μη γνωρίζουν σαφώς τη λειτουργία και τον σκοπό τους, κι έτσι, να καταλήγουν σε συγκεχυμένα ή λάθος αποτελέσματα. Κι εξαιτίας αυτού, να μεταδίδουν τις λανθασμένες αντιλήψεις τους και σε άλλους.

Μια Εκπαιδευτική Επανάσταση

Τα τελευταία χρόνια μια επανάσταση συμβαίνει στον κόσμο της εκπαίδευσης σκύλων. Μια πραγματική αλλαγή λαμβάνει χώρα.

Η παραδοσιακή εκπαίδευση ήταν ανταγωνιστική. Ο σκύλος έπρεπε να ελέγχεται με κάθε τρόπο. Η άσχημη συμπεριφορά έπρεπε να διορθώνεται. Στην πραγματικότητα, όλη η επικέντρωση ήταν στην παρακολούθηση για λάθη και την τιμωρία γι’ αυτά.

Τα πράγματα βελτιώθηκαν λίγο για τα σκυλιά όταν οι άνθρωποι έμαθαν να «Επαινούν» μετά από κάθε διόρθωση.

Έπειτα, αναπτύχθηκαν μέθοδοι «παρότρυνσης» - «κινήτρων», κάποιες από τις οποίες υποστήριζαν τη χρήση παιχνιδιών μέχρι και φαγητού, συνήθως μετά τη διόρθωση. Μόλις οι σκύλοι «ήξεραν» τι να κάνουν, χρειαζόταν να «προστατευτούν» (πρόληψη για να μην κάνουν λάθη).

Ο Milo Pearsall και ο Δρ Ian Dunbar, Άγγλος κτηνίατρος που ζει στις ΗΠΑ, συνέβαλαν στην κατάρριψη του μύθου ότι δεν μπορεί κάποιος να εκπαιδεύει σκυλιά πριν να γίνουν έξι μηνών. Η εφηβεία είναι η δυσκολότερη περίοδος για να αρχίσεις την εκπαίδευση ενός σκύλου! (Με τις σκληρές μεθόδους που χρησιμοποιούσαν παλιότερα, ένα κουτάβι δεν θα ήταν αρκετά δυνατό (σωματικά) για να αντέξει στην εκπαίδευση).

Ευτυχώς, κάποιοι εκπαιδευτές με ανοιχτό μυαλό, άρχισαν να παρακολουθούν τους ανθρώπους που εκπαίδευαν άλλα είδη, κι ιδιαίτερα τους εκπαιδευτές θαλάσσιων θηλαστικών. Εδώ και δεκαετίες, οι Bailey και η Karen Pryor και άλλοι, εκπαιδεύουν δελφίνια που κολυμπάνε ελεύθερα. Γάτες, πουλιά και δελφίνια είχαν εκπαιδευτεί χωρίς περιορισμούς για διάφορους στρατιωτικούς σκοπούς στις δεκαετίες του 40 και 50, ένα έργο που μόλις τώρα βλέπει το φως της δημοσιότητας, καθώς πριν θεωρούταν απόρρητο.

Αυτό το νέο είδος εκπαίδευσης, η Θετική Εκπαίδευση, ενθαρρύνει το σκύλο σας να σκέφτεται ενώ μαθαίνει και εξαλείφει την ανάγκη για διορθώσεις (όπως χτύπημα, απότομο τράβηγμα του λουριού ή φωνές στο ζώο).

Η Θετική Εκπαίδευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διδάξουμε απλές συμπεριφορές όπως το «κάτσε», το «ξάπλα», ή πιο πολύπλοκες συμπεριφορές όπως τρικ ή ασκήσεις ακρίβειας για agility. Μπορεί επίσης, να χρησιμοποιηθεί σε πολλά προβλήματα συμπεριφοράς όπως η επιθετικότητα κι ο φόβος. Καθώς αυτή η μέθοδος δεν περιέχει βία ή πόνο, είναι ιδανική για χρήση με νευρικά ή φοβικά καθώς και επιθετικά ζώα. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη Θετική Εκπαίδευση καθώς δεν περιέχει σπρώξιμο ή τράβηγμα του ζώου.


«Η εκπαίδευση είναι εύκολη αλλά δεν είναι απλή» - Bob Bailey



ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

Η Θετική Ενίσχυση δεν είναι το ίδιο με τον σωματικό εξαναγκασμό ή καταπίεση του σκύλου για να κάνει κάτι και μετά να του δίνουμε μια λιχουδιά ή έπαινο. Για παράδειγμα, ο εκπαιδευτής που τραβάει προς τα πάνω το λουρί του σκύλου ενώ σπρώχνει προς τα κάτω το πίσω μέρος του σκύλου μέχρι που ο σκύλος να αναγκαστεί σωματικά να κάτσει, και μετά λέει «καλό σκυλί», ή «μπράβο», ή δίνει στο σκύλο μια λιχουδιά, δεν χρησιμοποιεί θετική ενίσχυση. Όταν ασκούμε πίεση σωματική ή εξαναγκάζουμε ή «διορθώνουμε» ένα σκύλο για να τον κάνουμε να κάνει μια συμπεριφορά, ο σκύλος το κάνει για να αποφύγει την τιμωρία (σε αντίθεση με το να το κάνει για να κερδίσει την ενίσχυση).

Όταν χρησιμοποιούμε τιμωρία για να κάνουμε ένα σκύλο να κάνει μια συμπεριφορά, η τιμωρία είναι αυτή που παράγει τη συμπεριφορά. Ο σκύλος δεν έχει μάθει να κάνει τη συμπεριφορά από μόνος του. Στην απουσία της τιμωρίας, συχνά, ο σκύλος δεν θα κάνει τη συμπεριφορά. Για παράδειγμα, ένας σκύλος που εκπαιδεύεται με τη χρήση τιμωρίας, συχνά δεν θα υπακούσει μια εντολή όταν βρίσκεται μακριά μας και δεν τον φτάνουμε ή όταν του βγάλουμε το «εκπαιδευτικό» κολλάρο (πνίχτης, λουρί με ηλεκτρισμό). Επίσης, ένας τέτοιος σκύλος συχνά, μαθαίνει να αποφεύγει τον εκπαιδευτή επειδή για τον σκύλο, αυτός είναι η πηγή της δυσφορίας και των δυσάρεστων εμπειριών.


ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ «ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ» ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ

Τα σκυλιά «δουλεύουν» είτε για να κερδίσουν την ενίσχυση είτε για να αποφύγουν την τιμωρία – τα σκυλιά κάνουν αυτό που έχει αποτέλεσμα (αποδίδει) για ΑΥΤΑ. Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν να εκπαιδεύσουν τον σκύλο τους χρησιμοποιώντας την τιμωρία αντί της ενίσχυσης. Μια συνηθισμένη εξήγηση που δίνουν γι’ αυτό, είναι ότι δεν θέλουν ο σκύλος τους «να δουλεύει για φαγητό», αλλά θέλουν «να δουλεύει γι’ αυτούς» ή «για να τους ευχαριστήσει».

Κατά παράδοξο τρόπο, αυτοί οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τιμωρία για να εκπαιδεύσουν τον σκύλο τους. Δεν καταφέρνουν να συνειδητοποιήσουν ότι απλά, η μη χρήση φαγητού στην εκπαίδευση, δεν σημαίνει ότι ο σκύλος «δουλεύει γι’ αυτούς» αλλά σημαίνει ότι ο σκύλος δουλεύει για να αποφύγει την τιμωρία από τον εκπαιδευτή. Σκεφτείτε το, οι εκπαιδευτές που δεν χρησιμοποιούν φαγητό για την εκπαίδευση, χρησιμοποιούν πνίχτες, αγκαθωτά κολλάρα, ηλεκτρικά κολλάρα, φωνάζουν στο σκύλο, χτυπάνε τον σκύλο, χρησιμοποιούν «διορθώσεις», κ.ά. Κανείς δε λέει «Βγάλτε το κολλάρο και το λουρί και απλά πείτε στον σκύλο σας τι θέλετε – αυτός θέλει να σας ευχαριστήσει και θα το κάνει απλά και μόνο επειδή το ζητάτε».

Επειδή απλά, η πηγή της τιμωρίας προέρχεται από τον εκπαιδευτή δεν σημαίνει ότι ο σκύλος δουλεύει «για» τον εκπαιδευτή – ο σκύλος δουλεύει για να αποφύγει την τιμωρία που προέρχεται από τον εκπαιδευτή. Η τιμωρία έρχεται από εσάς και η ενίσχυση έρχεται από εσάς. Σε καμία από τις δυο περιπτώσεις δεν δουλεύει ο σκύλος «απλά και μόνο για εσάς». Ίσως να χρησιμοποιείτε και το εργαλείο που έχει αποτέλεσμα, είναι εύκολο στη χρήση και βλάπτει λιγότερο.


Η συμπεριφορά καθορίζεται από τις συνέπειες

Πες μου κι εγώ θα ακούσω
Δείξε μου κι εγώ θα δω
Δώσε μου να καταλάβω κι εγώ θα καταλάβω

Οι θετικοί εκπαιδευτές έχουν ένα σλόγκαν: «Επιβράβευσε τις συμπεριφορές που θέλεις, αγνόησε τις άλλες (που δεν θέλεις)».

Γιατί να επιλέξω τη θετική ενίσχυση;
Οι μέθοδοι θετικής εκπαίδευσης είναι οι πιο αποτελεσματικές στην εκπαίδευση των ζώων (αλλά και των ανθρώπων!) επειδή το ζώο παροτρύνεται για να κερδίσει μια ανταμοιβή. Οι τεχνικές θετικής εκπαίδευσης είναι ένας τρόπος γεμάτος ανθρωπιά για να εκπαιδεύσουμε τα ζώα επειδή το ζώο δεν τιμωρείται γιατί κάνει κάτι κακό ή γιατί δεν το κάνει πολύ σωστά. Το ζώο μαθαίνει ότι θα πάρει κάτι καλό γιατί κάνει κάτι ή γιατί, τουλάχιστον, πλησιάζει στη συμπεριφορά. Οι τεχνικές θετικής εκπαίδευσης βοηθάνε στη συνεχή παρότρυνση του ζώου να μάθει και «χτίζουν» την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση!

Οι σκέψεις κάποιων εκπαιδευτών σχετικά με τη θετική ενίσχυση:

«Τα σκυλιά μαθαίνουν από τα άμεσα αποτελέσματα των πράξεών τους και τη συσχέτιση των γεγονότων που συμβαίνουν σε πολύ κοντινή χρονική απόσταση μεταξύ τους» - Jean Donaldson, από το βιβλίο της, Culture Clash.

«Τα οφέλη της θετικής ενίσχυσης είναι φιλική προς το χρήστη και μειώνει το στρες στο ζώο».
«Οι μέθοδοι καταπίεσης κι εξαναγκασμού πυροδοτούν μεγαλύτερα προβλήματα στη συνέχεια» - Ted Turner, από το Behavior International.

«Ένας ενισχυτής είναι οτιδήποτε που όταν συμβαίνει και συνδέεται με μια πράξη, τείνει να αυξήσει την πιθανότητα αυτή η πράξη να επαναληφθεί. Αποστηθίστε αυτή την αρχή. Αυτό είναι το μυστικό της καλής εκπαίδευσης» - Karen Pryor, από το βιβλίο της Don’t Shoot the Dog.


Τα Σκυλιά κάνουν αυτό που έχει Αποτέλεσμα!
Για κάθε «ακατάλληλη» συμπεριφορά που εκδηλώνει ο σκύλος σας, υπάρχει, αντ’ αυτής, μια κατάλληλη συμπεριφορά που θα μπορούσε να κάνει.
Ο στόχος σας είναι να «πιάσετε» τον σκύλο να κάνει κάτι σωστό και να ανταμείψετε απλόχερα τις σωστές συμπεριφορές ώστε να είναι περισσότερο προς όφελος του σκύλου. Αν αρέσει στο σκύλο σας να πηδάει πάνω στους ανθρώπους, αλλά αντ’ αυτού, κάθεται δίπλα σας, χαϊδέψτε τον και επαινέστε τον.

Θέστε Όρια
Καθορίστε τους κανόνες και εμμείνετε σε αυτούς. Βεβαιωθείτε ότι όλα τα μέλη της οικογένειας γνωρίζουν τους κανόνες και ότι είναι πρόθυμοι να τους δεχτούν. Ένας σίγουρος τρόπος για να πονοκεφαλιάσετε είναι να είσαστε ασυνεπείς ως προς το τι περιμένετε από τον σκύλο. Όταν ο σκύλος κάνει κάτι που δεν πρέπει, βοηθήστε τον να κάνει κάτι σωστό αντ’ αυτού. Π.χ. όταν ο σκύλος αρπάζει ένα παπούτσι για να το μασήσει, δώστε του, αντ’ αυτού, ένα παιχνίδι.

Τα σκυλιά είναι πλάσματα συνήθειας
Οι αλλαγές στη ρουτίνα προκαλούν πολλές μη κατάλληλες συμπεριφορές. Διατηρήστε με συνέπεια την ώρα φαγητού, παιχνιδιού και ευκαιριών για «λέρωμα» κάθε μέρα. Το εσωτερικό ρολόϊ του σκύλου σας είναι αρκετά ακριβές. Πώς γνωρίζουν πάντα ότι ένα μέλος της οικογένειας θα έρθει σπίτι σύντομα; Είναι εκπληκτικά!

Και λίγη πρόληψη!
Πολλά προβλήματα συμπεριφοράς είναι προβλέψιμα. Καθίστε και σκεφτείτε το για ένα λεπτό. Μπορείτε να κάνετε μια λίστα με το πότε θα συμβεί η προβληματική συμπεριφορά; Μετά, να είσαστε προετοιμασμένοι και αναλάβετε τον έλεγχο! Προλάβετε το σκύλο από το να έχει τη δυνατότητα να εκδηλώσει μια τέτοια συμπεριφορά.


Δεν μπορείς να αναγκάσεις ένα σκύλο να θέλει να είναι μαζί σου, αλλά μπορείς να γίνεις ο ίδιος αναγκαίος στον σκύλο.
• Πόση προσοχή του δίνεις; (υποθέτω πως του δίνεις πολύ…)
• Ποιος τον ταΐζει;
• Πώς;
• Ποιος τον βγάζει βόλτα;
• Πού;
• Ποιος παίζει μαζί του;
• Με τι;
• Ποιος τον εκπαιδεύει;
• Πού και με τι τρόπο;


Η θεωρία της θετικής ενίσχυσης (θετικής εκπαίδευσης) βασίζεται σε ένα κύριο κανόνα:
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι (το ίδιο ισχύει και για τα ζώα με αυτή τη θεωρία) κάνουν πράγματα επειδή ξέρουν ότι άλλα πράγματα θα επακολουθήσουν. Έτσι, βάσει του είδους της συνέπειας που θα ακολουθήσει, οι άνθρωποι προσφέρουν κάποιες συμπεριφορές και αποφεύγουν άλλες.


Τα μειονεκτήματα της τιμωρίας
Η τιμωρία μπορεί να είναι λεκτική ή σωματική και σημαίνει να δίνεις στο ζώο σου κάτι δυσάρεστο αμέσως μετά αφού κάνει κάτι που δεν θέλεις να κάνει.

- Η τιμωρία κάνει λιγότερο πιθανή την επανάληψη της συμπεριφοράς αλλά δεν την εξαλείφει.
- Η τιμωρία μπορεί να διαβρώσει την εμπιστοσύνη του σκύλου σου προς εσένα.
- Ο σκύλος μπορεί να γίνει φοβικός, να μη σε εμπιστεύεται και/ή επιθετικός, κάτι που το μόνο που θα κάνει, θα είναι να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς.
- Η σωματική τιμωρία, δηλ, κάτι που κάνει το σκύλο να νιώθει δυσφορία ή πόνο, μπορεί να προκαλέσει το σκύλο να δαγκώσει για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
- Η τιμωρία μπορεί να συσχετιστεί με άλλα ερεθίσματα, συμπερι-λαμβανομένων ανθρώπων, που είναι παρόντα όταν συμβαίνει η τιμωρία. Π.χ. ένα ζώο που τιμωρείται επειδή πλησίασε πολύ κοντά σε ένα μικρό παιδί μπορεί να γίνει φοβικό ή επιθετικό προς αυτό το παιδί και προς άλλα ή και όλα γενικά, τα παιδιά.

Γι’ αυτό, η σωματική τιμωρία είναι όχι μόνο κακή για το ζώο σας, αλλά και για εσάς και για τους άλλους.

«Η καλή/σωστή εκπαίδευση χρειάζεται μια ευγενική καρδιά καθώς κι ένα ήρεμο και καλά ενημερωμένο κεφάλι…» - Konrad Most

Η παροχή κατάλληλης κοινωνικοποίησης και
εκπαίδευσης στο σκύλο σας είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ.

Αν δεν μπορείτε ή δεν είστε πρόθυμοι να επενδύσετε το χρόνο και την προσπάθεια για να εκπαιδεύσετε και να κοινωνικοποιήσετε το σκύλο σας, ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΞΑΝΑ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΣΚΥΛΟ.

Με το να ασχοληθείτε οι ίδιοι άμεσα με την εκπαίδευση του σκύλου σας, όχι μόνο θα μάθετε σημαντικά και πρακτικά εκπαιδευτικά τρικ, τεχνικές και πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά του σκύλου, αλλά, θα σας παρέχει επίσης, μια δυνατότητα να περάσετε λίγο επικεντρωμένο, «ποιοτικό χρόνο» με το σκύλο σας.
----------------------
Μάθετε να ηρεμείτε τον σκύλο σας.
Αν παίζετε με τον σκύλο σας και το παιχνίδι παρουσιάσει ένταση, ή αν ο σκύλος σας παίζει με άλλα σκυλιά και το παιχνίδι γίνει πιο «ζόρικο», δώστε ένα «τάϊμ άουτ» στο σκύλο σας με το να σταματήσετε το παιχνίδι και να του δώσετε ένα κόκκαλο να ασχοληθεί ή με το να τον βάλετε για 5 λεπτά σε ένα άλλο δωμάτιο. Αν είσαστε συνεπείς με αυτή την τακτική, ο σκύλος σας σύντομα θα μάθει να ελέγχει τη συμπεριφορά του για να συνεχίσει η διασκέδαση.

Δώστε στο σκύλο σας πολύ προσοχή, άσκηση, παίξτε μαζί του και χτενίστε τον/φροντίστε τον.
Πολλά προβλήματα συμπεριφοράς οφείλονται σε ανεπαρκή άσκηση και καθαρή ανία. Τα σκυλιά είναι κοινωνικά ζώα και έχουν ανάγκη από άσκηση (κάποιες φυλές περισσότερο από κάποιες άλλες). Αν ο σκύλος σας σας «τρελαίνει», προσπαθήστε να σηκώνεστε μισή ώρα νωρίτερα κάθε μέρα και να τον βγάζετε μια βόλτα ή για τρέξιμο. Θα εκπλαγείτε με την αλλαγή που θα δείτε στο σκύλο σας! Οι περισσό-τερες φυλές «δημιουργήθηκαν» για να εκτελούν ένα καθήκον (μια εργασία) και αν δεν τους «αναθέσετε μια δουλειά» να κάνουν, θα εφεύρουν μια δική τους!

Ενισχύστε ότι σας αρέσει
Βεβαιωθείτε ότι δίνετε με σαφήνεια στο σκύλο σας να καταλάβει ποιες συμπεριφορές σας αρέσουν! Κάποιος περνάει έξω από το παράθυρό σας και ο σκύλος σας δεν του γάβγισε; «Τι καλό παιδί!» Μια ενίσχυση μπορεί να είναι μια λιχουδιά, ένας έπαινος, ένα τρίψιμο στο αυτί, το πέταγμα της μπάλας, …… οτιδήποτε. Αν το να είναι «κακό παιδί» είναι ο μόνος τρόπος που καταφέρνει ο σκύλος σας να σας κάνει να του δώσετε προσοχή, τότε να περιμένετε ότι θα είναι πολύ άτακτος!

Αγνοήστε ότι δεν σας αρέσει (ή κάντε το να σταματήσει να έχει αποτέλεσμα για το σκύλο).
Εκτός κι αν η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη ή πραγματικά καταστροφική, αγνοήστε τις συμπεριφορές που δεν σας αρέσουν. Και κατανοήστε ότι οποιαδήποτε προσοχή από μέρους σας είναι ενισχυτική! Οι φωνές, τα χτυπήματα, τα σπρωξίματα είναι όλα μορφές προσοχής, την οποία φυσιολογικά, αποζητά ο σκύλος σας. Μια πολύ πιο αποτελεσματική μέθοδος εκπαίδευσης είναι να αγνοείτε τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές. Αν η συμπεριφορά αυτή είναι κάτι που ο σκύλος σας κάνει για πολύ καιρό και κάθε φορά κερδίζει την προσοχή σας, τότε μπορείτε να περιμένετε ότι θα χειροτερέψει προτού σταματήσει. (Αυτό ονομάζεται «extinction burst», δηλ. έκρηξη πριν την εξάλειψη, όπου ο σκύλος δοκιμάζει εντονότερα τη συμπεριφορά με την οποία μέχρι τώρα κέρδιζε την προσοχή σας, προτού τη σταματήσει). Επιμείνετε! Τελικά, θα εγκαταλείψει τις προσπάθειές του, έχοντας μάθει ότι πλέον, αυτή η συμπεριφορά δεν έχει αποτέλεσμα. Η συμπεριφορά θα έχει εξαλειφθεί.
ΠΡΟΣΟΧΗ!! Αν αγνοήσετε κάποια συμπεριφορά για λίγο καιρό και μετά ενδώσετε, θα του έχετε μάθει ότι πρέπει να γίνει πραγματικά ενοχλητικός για να κερδίσει την προσοχή σας!

Φυσικά, κάποιες συμπεριφορές ενισχύονται χωρίς την προσοχή σας, π.χ. το ανέβασμα στους πάγκους για να «κλέψει» φαγητό, το γάβγισμα προς τους γείτονες, το κυνηγητό των αυτοκινήτων, το ψάξιμο στο σκουπιδοτενεκέ, κλπ. Γι’ αυτό, κάντε ότι καλύτερο μπορείτε για να διαχειριστείτε το περιβάλλον έτσι ώστε αυτές οι συμπεριφορές είτε να γίνουν αδύνατον να τις κάνει ο σκύλος (βάλτε το σκουπιδοτενεκέ σε ένα ντουλάπι, μην τον αφήνετε ελεύθερο ώστε να κυνηγάει τα αυτοκίνητα) ή να σταματήσουν να έχουν αποτέλεσμα για το σκύλο (αν δεν υπάρχουν τρόφιμα πάνω στον πάγκο, θα σταματήσει να ασχολείται με το να ανεβαίνει στον πάγκο).

Εκπαιδεύστε τον σε επιθυμητές συμπεριφορές

Κατανοήστε ότι ο σκύλος σας είναι σκύλος!
Να θυμάστε πως, όλα όσα κάνουν τα σκυλιά και δεν αρέσουν σε μας – δάγκωμα, γάβγισμα, πήδημα επάνω μας, «λέρωμα» μέσα στο σπίτι, μάσημα αντικειμένων, κλπ. – είναι απόλυτα φυσιολογικές σκυλίσιες συμπεριφορές! Αν θέλουμε τα σκυλιά μας να σταματήσουν να κάνουν αυτά τα πράγματα, τότε, είναι απολύτως δική μας ευθύνη να τα εκπαιδεύσουμε να μην τα κάνουν. Δεν είναι δίκαιο να περιμένουμε από το σκύλο μας να «ξέρει» ή να μάθει να σταματήσει να κάνει κάτι τόσο φυσιολογικό, επειδή τον «πιάσαμε» και τον τιμωρήσαμε κάποιες φορές. Αντ’ αυτού, βεβαιωθείτε ότι ο σκύλος σας ασκείται αρκετά και έχει κατάλληλα πράγματα για να δαγκώνει (χοντρά κόκκαλα από το χασάπη, ειδικά κόκκαλα από pet shop, κλπ). Αν ένα πρόβλημα συμπεριφοράς συνεχίζει, τότε κατανοήστε ότι το φταίξιμο ανήκει στη δική σας εκπαίδευση και διαχείριση (ή την έλλειψη αυτών). Έτσι, βρείτε το χρόνο να σκεφτείτε τη συμπεριφορά και το τι μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε τα πράγματα. Μην περιμένετε ο σκύλος σας να ενεργεί σαν τη Λάσση, γιατί η «Λάσση» δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα. Ήταν απλά ένα καλά εκπαιδευμένο Collie, με έναν έξυπνο εκπαιδευτή ο οποίος ήταν δίπλα της αλλά απλά, δεν τον έδειχνε η κάμερα.


Εκπαίδευση Σκύλων: Σκεφτείτε Θετικά!
Η εκπαίδευση σκύλων θα πρέπει να είναι μια διασκεδαστική κι ευχάριστη εμπειρία για τον σκύλο σας και για εσάς. Άλλωστε, θέλουμε να αρέσει στους τετράποδους συντρόφους μας να ζούνε μαζί μας τόσο όσο αρέσει και σε μας να ζούμε μαζί τους!


DogWorld: Η θεωρία της θετικής εκπαίδευσης:

Δημιουργήστε Πειθαρχία χωρίς την χρήση Τιμωρίας

DogWorld: Δημιουργήστε Πειθαρχία χωρίς την χρήση Τιμωρίας: "Κάθε εκπαιδευτής / ιδιοκτήτης σκύλου πρέπει να αποδεχθεί ότι δεν μπορεί να ελέγξει την συμπεριφορά ενός ζώου, παρά μόνο να την επηρεάσει. ..."

Σκυλος και Γαυγισμα

DogWorld: Σκυλος και Γαυγισμα: "Αναρωτηθήκατε ποτέ αν το γαύγισμα του σκύλου σας είναι χειρότερο από το δάγκωμα του , ίσως η απάντηση να βρίσκετε τόσο κοντά όσο και ο γ..."

Αγχος αποχωρισμού

DogWorld: Αγχος αποχωρισμού: "Είναι γεγονός πως οι σημερινοί σκύλοι πάσχουν από αυτό που ονομάζετε άγχος αποχωρισμού πολύ περισσότερο από ότι στα παλιότερα χρόνια. Δυσ..."

Η σωστή βόλτα

DogWorld: Η σωστή βόλτα: "Τα τρελά χοροπηδητά όλο ενθουσιασμό που ακολουθούν τη μαγική λέξη «βόλτα» θα έπρεπε να είναι αρκετά, ώστε να κατανοήσουμε όλοι τη σημασία ..."

Πώς θα λερώνει μόνο έξω

DogWorld: Πώς θα λερώνει μόνο έξω: " Πρόκειται για τη σημαντικότερη απορία κάθε πρωτάρη αφέντη και για τον κυριότερο, ίσως λόγω εγκατάλειψης ή επιστροφής του κουταβιού. Και ενώ..."

Μάθετε στον σκύλο σας να περπατάει με χαλαρό λουρί...

DogWorld: Μάθετε στον σκύλο σας να περπατάει με χαλαρό λουρί...: " Τα σκυλιά περπατάνε γρηγορότερα από του..."

Βασικές αρχές εκπαίδευσης σκύλου

DogWorld: Βασικές αρχές εκπαίδευσης σκύλου: "του Γιώργου Κωστόπουλου, εκπαιδευτή σκύλων Είτε ο σκύλος σας ξέρει μόνο να “δίνει το χέρι του” (και αυτό όταν τον συμφέρει), είτε όλες τ..."

Για μια καλύτερη συμβίωση…

του Γιώργου Κωστόπουλου, εκπαιδευτή σκύλων - σύμβουλου συμπεριφοράς

Επιλογή καθαριότητας

Συχνά οι ιδιοκτήτες σκύλων στις πόλεις παραπονιούνται ότι κάποιοι συμπολίτες μας δεν αντιμετωπίζουν εμάς και τους σκύλους μας θετικά, ή ακόμα χειρότερα, μας αντιμετωπίζουν με φόβο, προκατάληψη και απέχθεια. Αναρωτιόμαστε όμως αν σε κάποιο βαθμό ευθυνόμαστε και εμείς γι’ αυτό; Τι γίνεται π.χ. αν ο σκύλος μας λερώσει στο πεζοδρόμιο στη διάρκεια της βόλτας του; Πόσοι από εμάς έχουμε μαζί μας ένα σακουλάκι και αμέσως μετά καθαρίζουμε, και πόσοι απομακρυνόμαστε
σφυρίζοντας αδιάφορα; Φοβάμαι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό στη χώρα μας, ακόμα ακολουθεί τη δεύτερη τακτική. Την τακτική της αδιαφορίας για το συνάνθρωπο, την καθαριότητα, αλλά και την αρνητική επίπτωση που μια τέτοια ενέργεια έχει στην αντιμετώπιση των σκύλων και των ιδιοκτητών τους από το κοινωνικό σύνολο.
Στην πράξη τα πράγματα είναι απλά. Έχετε μόνιμα στην τσέπη του μπουφάν ή του παντελονιού που συνήθως φοράτε για τη βόλτα του ζώου, μερικά σακουλάκια (τύπου polybag), και εάν συμβεί «ατύχημα» σε πεζοδρόμιο ή άλλο δημόσιο χώρο, φορέστε το σακουλάκι στο χέρι σας (σαν γάντι), μαζέψτε, αναποδογυρίστε το (φέρνοντας την έξω πλευρά μέσα), κάντε ένα κόμπο και.. στο πλησιέστερο δοχείο απορριμμάτων.
Τρεις απλές κινήσεις πολιτισμού, που όσοι (όλο και περισσότεροι) τις κάνουν, γνωρίζουν καλά πόσα συγχαρητήρια εισπράττουν από τους συμπολίτες μας.

Οικοσυσκευές

Τα βρίσκει κανείς στα pet shop σε όλα τα χρώματα, σχήματα και παραλλαγές. Τόσα που δυσκολεύεται να διαλέξει. Ο λόγος για τα σκεύη φαγητού και νερού του ζώου. Η επιλογή ανήκει φυσικά σε εμάς, αφού ο σκύλος ακόμα και εάν είχε προτίμηση, δεν τη γνωρίζουμε…
Τα πήλινα σκεύη, αν και καλαίσθητα, σπάνε πολύ εύκολα και είναι σχεδόν βέβαιο ότι, ιδιαίτερα το κουτάβι, σύντομα θα θελήσει να παίξει μαζί τους ή θα τα ρίξει παίζοντας και τρέχοντας Τα πλαστικά δεν σπάνε εύκολα, αλλά είναι επίσης σχεδόν σίγουρο, ότι σύντομα ο σκύλος θα τα πιάσει στο στόμα του… Ακόμα και αν δεν τα καταστρέψει εντελώς, οι χαραγματιές που θα κάνουν τα δόντια του, θα αποτελέσουν σύντομα εστίες μικροβίων.
Τα ανθεκτικότερα και υγιεινότερα είναι τα μεταλλικά σκεύη. Κρατούν μια ζωή, καθαρίζονται εύκολα, δεν ευνοούν την ανάπτυξη μικροβίων και οι σκύλοι δεν δείχνουν την παραμικρή επιθυμία να τα πιάσουν στα δόντια τους. Επιλέξτε εκείνα με φαρδιά βάση (με ή χωρίς αντιολισθητικό λάστιχο- αυτό θα καταστραφεί σύντομα έτσι και αλλιώς) που παρέχουν σταθερό κράτημα και δεν αναποδογυρίζουν.

Η πρώτη νύχτα…

Όπως και για πολλά πράγματα, η πρώτη φορά είναι καθοριστική. Η πρώτη νύχτα του κουταβιού λοιπόν στο σπίτι των νέων ιδιοκτητών του, μπορεί να μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη όλης της οικογένειας (αλλά και της .. γειτονιάς!) ως η νύχτα της «μεγάλης αγρυπνίας», από τα πολύωρα γοερά κλάματα του κουταβιού ή να περάσει απλώς απαρατήρητη. Κυρίως εξαρτάται από εμάς και την προετοιμασία που έχουμε κάνει. Ο αποχωρισμός από τη μητέρα και τα αδέρφια αλλά και η αλλαγή χώρου, αποτελεί ένα είδος σοκ για το κουτάβι και μπορεί να αντιδράσει έντονα, κλαίγοντας πολύ.
Φροντίζουμε να έχουμε έτοιμο το χώρο που θα κοιμηθεί, αλλά και θα λερώσει κατά τη διάρκεια της νύχτας (ας μην ξεχνάμε ότι τα κουτάβια, όπως και τα μωρά, λερώνουν συχνά) στρωμένο με εφημερίδες γι’ αυτό το σκοπό. Για να βοηθήσουμε την ομαλή μετάβασή του στην καινούργια κατάσταση και την αποφυγή του στρες της μοναξιάς, μπορούμε να ζητήσουμε από τον εκτροφέα (ή να του έχουμε δώσει κι εμείς οι ίδιοι κάποιο διάστημα πριν) ένα κομμάτι ύφασμα ή παιχνίδι το οποίο να έχει τη μυρωδιά των κουταβιών. Αυτό, μαζί με ένα πάνινο ή γούνινο κουκλάκι (ακόμα και το κλασικό τρυκ της θερμοφόρας) θα δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της ύπαρξης ενός άλλου κουταβιού και η περίφημη πρώτη νύχτα θα περάσει ήρεμα, και γι’ αυτό και για μας. Η επόμενη νύχτα θα είναι ακόμα καλύτερη.

«Φιλικό δάγκωμα»

Μια από τις πιο συνηθισμένες ενοχλητικές συνήθειες των κουταβιών είναι το δάγκωμα των χεριών ή των ρούχων μας. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι είναι η διάθεση για παιχνίδι, η αλλαγή δοντιών και ο πόνος που αυτή προκαλεί, αλλά και η πρόωρη προσπάθεια των δυναμικών χαρακτήρων να κυριαρχήσουν τον άνθρωπο.
Όσο και αν όλοι οι παραπάνω λόγοι είναι φυσιολογικοί και κατανοητοί, η συνήθεια αυτή πρέπει να διακοπεί μόλις ξεκινήσει γιατί μπορεί αργότερα να έχει σοβαρότερα παρεπόμενα.
Το κουτάβι πρέπει να συνειδητοποιήσει από νωρίς ότι ο άνθρωπος είναι ο μελλοντικός αρχηγός του, κάποιος τον οποίο θα πρέπει να σέβεται και όχι ένα παιχνίδι του, σαν όλα τα άλλα….Και αν τα μικροσκοπικά δοντάκια του μας θυμίζουν σήμερα βελονίτσες, σε μερικούς μήνες δεν θα μας τις θυμίζουν καθόλου….!
Εκείνο που ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε για να διακόψουμε τη συνήθειά του, είναι να τραβάμε απότομα το χέρι μας ή το ρούχο από το στόμα του, να το σπρώχνουμε ή να το χτυπάμε στη μουσούδα. Όλα τα παραπάνω έχουν συνήθως το αντίθετο αποτέλεσμα, αφού ενθουσιάζουν ακόμα περισσότερο το κουτάβι. Το καλύτερο είναι, τη στιγμή που το κουτάβι εξασκεί πίεση με τα δόντια του στο χέρι μας, να φωνάξουμε δυνατά και απότομα «ΑΟΥΟΥ!», σαν να πονέσαμε πολύ, χωρίς να
τραβήξουμε όμως το χέρι μας. Μόλις σταματήσει απορημένο, επαινούμε αμέσως και του προσφέρουμε ένα παιχνίδι του, το οποίο επιτρέπεται να δαγκώσει. Επαναλαμβάνουμε κάθε φορά, όσο χρειάζεται.

«Έλα εδώ», είπα!

Η πιο συχνή, απελπισμένη αλλά και απειλητική κραυγή αγωνίας που ακούει κανείς στα πάρκα και τις αλάνες, που μαζεύονται οι ιδιοκτήτες σκύλων για να προσφέρουν στα αγαπημένα τους τετράποδα μια ώρα ελευθερίας και ξέγνοιαστου παιχνιδιού, πριν την επιστροφή στους τέσσερις τοίχους… Αυτή η επιστροφή όμως, είναι συχνά δυσκολότερη απ’ ότι φανταζόμαστε, αφού ξαφνικά ο σκύλος χάνει την ακοή του και εμείς την υπομονή μας. Παράλογο; Καλά δεν περνάμε; Γιατί να φύγουμε;
Ας κάνω ότι δεν ακούω, μήπως υπάρξει παράταση. Μήπως και ένα παιδί κάπως έτσι δεν θα αντιδρούσε;
Αντί να εκνευριστούμε, να χάσουμε την υπομονή μας και να τιμωρήσουμε το σκύλο όταν επιτέλους υπακούσει και έρθει (αυτό θα χειροτερέψει τα πράγματα), ας αναρωτηθούμε: γιατί δεν θέλει να έρθει και να υπακούσει; Το έχει διδαχθεί, και με ποιο τρόπο; Ο καλύτερος τρόπος είναι ο σκύλος να θέλει να έρθει και να κερδίζει όποτε το πράττει. Αντί λοιπόν να φωνάζουμε στο σκύλο κάθε φορά για να του φορέσουμε το λουρί και να αποχωρήσουμε, γιατί να μην τον φωνάζουμε κάθε πέντε λεπτά, κατά τη διάρκεια της ελευθερίας και του παιχνιδιού του, να του δίνουμε μια λιχουδιά, και αμέσως μετά
να τον αφήνουμε να επιστρέψει σε αυτό που έκανε; Τόσο απλό και τόσο αποτελεσματικό, όπως άλλωστε και όλα όσα δεν εφαρμόζουμε ποτέ…

Συνέπεια υπέρ πάντων

Αντίθετα με πολλούς από εμάς τους ανθρώπους, ο σκύλος είναι ζώο ρουτίνας. Εκείνο που του εξασφαλίζει την ψυχική και πνευματική ισορροπία είναι η σταθερότητα και η συνέπεια. Δεν γνωρίζει το «μερικές φορές», το «ίσως» και το «εάν». Θέλει και πρέπει να γνωρίζει από την αρχή της συμβίωσης του μαζί μας, τι επιτρέπεται και το όχι, τι θεωρούμε επιθυμητό και τι όχι. Πρέπει λοιπόν, εμείς οι ίδιοι να ξεκαθαρίσουμε πρώτα στον εαυτό μας και μετά στο σκύλο. Εάν π.χ. επιτρέπεται να ανεβαίνει στο κρεβάτι μας ή τον καναπέ, εάν επιτρέπεται να πηδάει επάνω μας με τα μπροστινά του πόδια, εάν επιτρέπεται να ζητιανεύει από το τραπέζι και εάν θα μοιραζόμαστε μαζί του φαγητό εν’ όσο γευματίζουμε και πολλά άλλα…. Η απόφαση είναι προσωπική του καθενός (αν και προσωπικά ψηφίζω όχι σε όλα τα παραπάνω), όμως το σημαντικότερο είναι η συνεπής τήρησή τους και όχι η κατά περίπτωση. Εκτός εάν εσείς περιμένετε ο σκύλος σας να μπορεί να διαχωρίσει πότε εσείς φοράτε επίσημο ένδυμα (οπότε απαγορεύεται να πηδάει επάνω σας) και πότε τζιν (οπότε επιτρέπεται…). Ναι, ο σκύλος είναι ευφυής, όχι σχιζοφρενής! Αυτό είναι αποκλειστικά ανθρώπινο προνόμιο….


Ύπνος μαζί…

Αφού μοιραζόμαστε το κρεβάτι μας με όποιον αγαπάμε, γιατί όχι και με το σκύλο μας; Δεν είναι λίγοι αυτοί που σκέφτονται έτσι και φυσικά το κάνουν και πράξη. Το να κοιμάται κανείς μαζί με τον ή τους σκύλους του είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα προσωπικής επιλογής και αρεσκείας και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα.
Για τους περισσότερους δε οικόσιτους σκύλους θεωρείται «θείο δώρο» ή υψηλό προνόμιο. Τι γίνεται όμως εάν ο νέος σύντροφος της ζωής μας, που ξεκινάει να μοιράζεται το κρεβάτι μας, θέσει σύντομα το ερώτημα «ο σκύλος ή εγώ»; Εάν η απάντηση είναι ο σκύλος, όλα καλά (για το σκύλο). Εάν όμως όχι, τότε η έκπτωση του ζώου από το κρεβάτι, ακόμα χειρότερα από την κρεβατοκάμαρα, μπορεί να δημιουργήσει πρακτικά προβλήματα σε μας και ψυχολογικά στο σκύλο.
Το κρεβάτι, όντας ένας χώρος άνετος, ζεστός και υπερυψωμένος του εδάφους, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό προνόμιο για το ζώο. Για δοκιμάστε εσείς τώρα, μια κρύα νύχτα του χειμώνα, να εξηγήσετε ήρεμα και με εμπεριστατωμένα επιχειρήματα στον τετράποδο σύντροφό σας, ότι ο νέος «μπαμπάς» ή «μαμά» δεν θέλει να κοιμάται με μια πατούσα στο πρόσωπό του/ της και αν τα καταφέρετε να μας πείτε και εμάς το μυστικό.

Θα σε μαλώσω…

Όποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει μαλώσει ή τιμωρήσει το σκύλο του, μάλλον θα λέει ψέματα. Οι περισσότεροι το έχουμε διαπράξει ή τουλάχιστον προσπαθήσει. Έχουμε όμως σκεφτεί αν η τιμωρία μας ήταν δίκαιη; Κατανοητή από το ζώο;
Έγκαιρη; Και αν ναι, γιατί το λάθος επαναλαμβάνεται τόσες φορές;
Οι σκύλοι, όπως και όλα τα ζώα, μαθαίνουν με συνειρμούς συσχετίζοντας δηλαδή μια ενέργειά τους με το αποτέλεσμα που αυτή επιφέρει, αρνητικό ή θετικό. Για να «εγγραφεί» όμως, άρα και να λειτουργήσει ο συσχετισμός, πρέπει ενέργεια και αποτέλεσμα να συνδέονται άμεσα χρονικά. Αν π.χ. την ώρα που εμείς κάνουμε κάτι άλλο, ο σκύλος μπει στην κουζίνα και σκαρφαλώσει επάνω στο σκουπιδοτενεκέ και φάει ένα κόκαλο που έχουμε πετάξει, μαθαίνει ότι αυτή η πρακτική καταλήγει
σε κάτι νόστιμο, άρα ευχάριστο. Εάν την ώρα που πάει να ανέβει, γλιστρήσει το μεταλλικό καπάκι του σκουπιδοτενεκέ και πέσει στο πάτωμα κάνοντας ένα τρομακτικό θόρυβο, το πιθανότερο είναι ότι ο σκύλος δεν θα ξαναπλησιάσει ποτέ το σκουπιδοτενεκέ λόγω της αρνητικής εμπειρίας.
Ας αναλογιστούμε τώρα τι αξία και αποτελεσματικότητα έχει να τον δείρουμε ή να τον κλείσουμε έξω σαν τιμωρία, όταν μετά ανακαλύψουμε ότι έχει φάει κάτι από τα σκουπίδια…

Επιστροφή στο σπίτι…

Πολλοί ιδιοκτήτες απολαμβάνουν να τους υποδέχεται ο σκύλος τους με χαρά όταν επιστρέφουν στο σπίτι, ενοχλούνται όμως από το γεγονός ότι ο σκύλος πηδάει επάνω τους.
Κλασική περίπτωση όπου και οι δύο πλευρές έχουν δίκιο.
Για μας όχι ότι καλύτερο όταν επιστρέφουμε από τη δουλειά μας ταλαιπωρημένοι, κατάκοποι και φορτωμένοι με δώδεκα σακούλες από το σούπερ μάρκετ, αλλά και για το σκύλο τι καλύτερο από την επιστροφή του αγαπημένου του αφεντικού που θα δώσει νόημα στη μέχρι εκείνη στιγμή ανιαρή μέρα
του.
Ένα είναι σίγουρο: είναι λάθος και άδικο να μαλώνουμε το ζώο για μια απολύτως φυσιολογική συμπεριφορά. Δυο πρακτικές συμβουλές θα αλλάξουν τη συμπεριφορά του. Όταν επιστρέψετε σπίτι αγνοείστε εντελώς τις εκδηλώσεις χαράς και ενθουσιασμού του για 3-5 λεπτά. Μην μιλήσετε, μην το
μαλώσετε, ακόμα καλύτερα μην το κοιτάξετε ούτε στα μάτια.
Μόλις πέσουν οι τόνοι, πάρτε στα χέρια σας ένα μπισκότο ή μια άλλη κατάλληλη λιχουδιά, πηγαίνετε στην πόρτα του σπιτιού απ’ όπου επιστρέφετε, ζητήστε του να κάτσει και δώστε του το μπισκότο. Εάν επαναλάβετε τη διαδικασία αυτή, μετά από μερικές ημέρες ο σκύλος θα κάθεται μόλις επιστρέφετε, αντί να πηδάει επάνω σας. «Συγκρατημένη αισιοδοξία», αυτό δε θέλατε;


Αστείρευτη ενέργεια

Πολλοί γνωρίζουν και ελκύονται από μια φυλή βλέποντας το ενήλικο ζώο του γείτονά τους και την άψογη συμπεριφορά του. Νομίζουν λοιπόν ότι αποκτώντας ένα κουτάβι της συγκεκριμένης φυλής, όταν το φέρουν σπίτι τους θα συμπεριφέρετα όπως και το ήσυχο, πειθήνιο και υπάκουο τρίχρονο ζώο που έχουν γνωρίσει.
Τα πράγματα βέβαια σπάνια είναι έτσι, καθότι το κουτάβι περνάει τις αντίστοιχες φάσεις ανάπτυξης ενός παιδιού, συντομότερης φυσικά διάρκειας. Μέχρι λοιπόν την ωρίμανσή του, ψυχική και πνευματική, το χαριτωμένο κουτάβι μας θα διέλθει τις φάσεις της αστείρευτης ενέργειας, διάθεσης παιχνιδιού και περιέργειας για οτιδήποτε καινούργιο. Είναι η φάση που γνωρίζει τον κόσμο μας και οτιδήποτε τον αποτελεί.
Πρέπει λοιπόν, αφενός μεν να είμαστε προετοιμασμένοι να του παρέχουμε τα απαραίτητα για τη διοχέτευση των ποσοτήτων ενέργειάς του, υπό τη μορφή κατάλληλων παιχνιδιών, χώρου, βόλτας και καινούργιων εμπειριών, αλλά και να φροντίσουμε να διαφυλάξουμε την περιουσία μας από τα μικρά, αλλά κοφτερά δοντάκια του...!
Σύντομα η φάση θα περάσει, το «διαβολάκι» θα δώσει τη θέση του στον «άγγελο» καλής συμπεριφοράς και εμείς θα αναπολούμε τις παλιές μέρες…

Κήπος ή βόλτα;

Η πιο συχνή «παρεξήγηση» που γίνεται από πολλούς ιδιοκτήτες σκύλων είναι η πεποίθηση ότι εφόσον τα ζώα τους ζουν σε κήπο είναι ευτυχισμένα και δεν χρειάζονται τίποτε άλλο. Μεγάλο λάθος, όπως άλλωστε αποδεικνύει και η πράξη, καθότι το μεγαλύτερο ποσοστό ακοινώνητων, ανασφαλών ή φοβικών ζώων είναι εκείνο που πέρασε τη φάση της ανάπτυξής του στον κήπο του σπιτιού, χωρίς βόλτες και έκθεση στον έξω κόσμο, άρα χωρίς την απαραίτητη κοινωνικοποίηση, λόγω της λανθασμένης πεποίθησης των ιδιοκτητών ότι αφού ο σκύλος έχει τόσο χώρο να τρέξει, δεν
χρειάζεται βόλτα. Λάθος!
Η βόλτα με το λουρί- οδηγό δεν αποτελεί τόσο άσκηση για το σκύλο, όσο επαφή με τον «έξω κόσμο» και τα ερεθίσματα που τον αποτελούν, καθώς και αλλαγή «παραστάσεων». Η βόλτα έχει λοιπόν τεράστια σημασία για την ψυχική και πνευματική κατάσταση του σκύλου, ιδιαίτερα τους πρώτους οκτώ μήνες της ζωής του που διέρχεται της φάσης της κοινωνικοποίησης και της γνωριμίας του κόσμου μας. Άρα λοιπόν κήπος και βόλτα! Ο τέλειος συνδυασμός…

Μμμ…νόστιμο!

Οι σκύλοι μας συμπεριφέρονται με διάφορους τρόπους, απόλυτα φυσιολογικούς για εκείνους, που όμως εμείς οι δίποδοι τους θεωρούμε ενοχλητικούς, αγενείς ή αηδιαστικούς…Ο κορυφαίος στη λίστα είναι η κατάποση των απορριμμάτων τους ή κοπροφαγία. Η συμπεριφορά παρατηρείται συνήθως σε νεαρά ζώα, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τα μικρά παιδιά. Άραγε γιατί το ξεχνάμε αυτό; Συνήθως δε, εξαλείφεται με την πάροδο της ηλικίας. Πριν λοιπόν απελπιστούμε και βιαστούμε να κατηγορήσουμε το ζώο μας ως βρώμικο, ας σκεφτούμε ότι πρώτον πρόκειται για φυσιολογική φάση
ωρίμανσης και δεύτερον ότι είναι περαστική.
Καλά όλα αυτά, σκέφτονται οι περισσότεροι ιδιοκτήτες κουταβιών. Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε τίποτα; Και βέβαια.
Πρώτα απ’ όλα καθαρίζουμε συχνά. Ξέρουμε ότι τα κουτάβια λερώνουν σχεδόν αμέσως μετά το γεύμα τους και είμαστε έτοιμοι. Ακόμα, παρέχουμε στο κουτάβι πολλά παιχνίδια για να απασχολείται, αλλά και ερεθίσματα με συχνές βόλτες. Όσο πιο «χορτασμένο» είναι από εμπειρίες, άσκηση και ανθρώπινη συντροφιά, τόσο λιγότερο θα ενδιαφερθεί για τον εαυτό τους και τα… παράγωγά του!

(δημοσίευση στο περιοδικό Κυνολογία)

gkostopoulos.gr

Τρία προβλήματα συμπεριφοράς

από το Γιώργο Κωστόπουλο, εκπαιδευτή σκύλων – σύμβουλο συμπεριφοράς

Αν ο σκύλος μου…

- Kυλιέται σε ακαθαρσίες;

Αλλά και σε πτώματα ζώων σε αποσύνθεση και σε οτιδήποτε έχει έντονη οσμή, όσο αποκρουστικό αισθητικά και οσφρητικά και αν είναι αυτό σ’ εμάς τους ανθρώπους.
Σίγουρα δεν είναι ότι πιο ευχάριστο για εμάς, όμως αυτή η τάση προέρχεται από αρχέγονα ένστικτα του σκύλου και θεωρείται άκρως φυσιολογική. Όπως μας λέει η ψυχολογία, η έντονη οσμή αφενός ερεθίζει και ενθουσιάζει το σκύλο, ο οποίος ξαφνικά βρίσκεται σε έναν οσφρητικό παράδεισο, αφετέρου το κύλισμα του σώματος επάνω στην έντονη οσμή αντανακλά την αρχέγονη προσπάθεια του ζώου να “καμουφλάρει” και καλύψει την δική του οσμή για να προστατευτεί από τους φυσικούς εχθρούς του, αλλά και για να μη γίνει εύκολα αντιληπτός από το θήραμά του. Εάν ο σκύλος μας παρουσιάζει αυτή την κομψή συμπεριφορά, απαύγασμα του σκυλίσιου σαβουάρ βιβρ, καλό είναι να αποφεύγετε τις βόλτες σε μέρη που συχνάζουν κοπάδια προβάτων ή συναφών ειδών…..

- Kαταστρέφει αντικείμενα όταν λείπω;

Δυο είναι οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους μπορεί να συμβεί αυτό και ένας για τον οποίο σίγουρα ΔΕΝ συμβαίνει. Ο σκύλος σας σίγουρα ΔΕΝ το κάνει για να σας εκδικηθεί, όπως πιστεύουν πολλοί. Η εκδίκηση είναι ένα καθαρά ανθρώπινο ευγενές γνώρισμα, του οποίου την ανάγκη ούτε γνωρίζει, ούτε μπορεί να αισθανθεί ο σκύλος.
Οι λόγοι είναι η ανία και το άγχος. Εάν το σκυλί δεν ασκείται αρκετά και δεν έχει τρόπους να εκτονώσει τη σωματική και πνευματική του ενέργεια, σύντομα θα θελήσει να ασχοληθεί και με άλλα πράγματα εκτός από τα παιχνίδια του. Και τι ωραιότερο από το πόδι του τραπεζιού ή τα κρόσσια του χαλιού;;;
Όμως πολλά σκυλιά παρουσιάζουν συμπεριφορά καταστροφικότητας λόγω του εσωτερικού άγχους τους εξαιτίας του αποχωρισμού από τα αφεντικά τους και του συναισθηματικού κενού που δημιουργείται. Η καταστροφικότητα αντικειμένων σε αυτή την περίπτωση είναι μια ασυναίσθητη προσπάθεια του ζώου να ανακουφίσει το άγχος που νιώθει. Τα σκυλιά αυτά πρέπει να συνηθίσουν από νωρίς να μένουν μόνα, για πολύ μικρά όμως χρονικά διαστήματα, τα οποία σταδιακά θα αυξάνονται, ανάλογα και με την πρόοδο του ζώου.

- Σκάβει στον κήπο;

Το σκάψιμο είναι φυσική συμπεριφορά για όλους τους σκύλους, προερχόμενη από την ανάγκη προστασίας από τις καιρικές συνθήκες και δημιουργίας “φωλιάς” ή αποθήκευσης τροφής. Ειδικά για τις φυλές των Τέρριερ και των Τέκελ, στις οποίες συνδέεται και με κυνηγετικό ένστικτο, η τάση μπορεί να είναι ακόμα ισχυρότερη. Φυσικά, στον σύγχρονο σκύλο, μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς μπορεί να οφείλεται σε ανία και έλλειψη ερεθισμάτων. Όπως και να έχει όμως, το αποτέλεσμα δεν είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί σε ένα περιποιημένο κήπο με καλοκουρεμένο γκαζόν…
Το πρώτο και σημαντικότερο που πρέπει να κάνουμε είναι να μην αφήνουμε αρχικά το σκύλο μόνο του στον κήπο. Μπορούμε και πρέπει να περνάμε όσο χρονικό διάστημα θέλουμε μαζί του παίζοντας ή απλά επιτηρώντας τον. Έτσι, είμαστε παρόντες για να διορθώσουμε τη στιγμή που θα αποφασίσει να δοκιμάσει τις ικανότητές του στο σκάψιμο ή στο κλάδεμα λουλουδιών. Επίσης, στα πρώτα αυτά στάδια “εισαγωγής” στον κήπο, ο σκύλος δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να διανυκτερεύσει σ’ αυτόν. Το βράδυ το επίπεδο ενεργητικότητας του ζώου αυξάνεται, όταν είναι έξω, και το πιθανότερο είναι να
“εφεύρει” διάφορους τρόπους για να αυτοαπασχοληθεί.
Ακόμα, μην αφήνετε το ζώο να σας βλέπει όταν φυτεύετε ή σκαλίζετε τα λουλούδια
σας, ειδικά αν πρόκειται για νεαρό κουτάβι. Τα νεαρά ζώα απορροφούν σαν σφουγγάρια, αποτυπώνουν και μιμούνται. Τι πιο φυσικό από το να θελήσει με την πρώτη ευκαιρία να δοκιμάσει τις κηπουρικές του ικανότητες, κάτι που εσείς άθελά σας του διδάξατε…….;

(δημοσίευση στο περιοδικό Κυνολογία)

gkostopoulos.gr

Εκπαίδευση καθαριότητας κουταβιού

του Γιώργου Κωστόπουλου, εκπαιδευτή σκύλων

Λέρωμα μέσα: το Νο1 σε συχνότητα είδος απεγνωσμένων τηλεφωνημάτων που δέχεται ένας εκπαιδευτής και ο Νο1 πονοκέφαλος των νέων ιδιοκτητών κουταβιών…
 

«Τα κάνει όπου βρει! Έχω κουραστεί να καθαρίζω»
 

«Έχω μόλις τελειώσει σφουγγάρισμα και τα κάνει μπροστά μου!»
 

«Είναι 5 μηνών και ακόμα τα κάνει μέσα. Πότε θα μάθει επιτέλους;»
 

«Την πάω μια ώρα βόλτα και λερώνει μόλις μπούμε σπίτι!»…

Μελέτες του Αμερικανού ψυχολόγου σκύλων William Cambell έδειξαν ότι ένα κουτάβι χρειάζεται 36 – 48 ώρες για να συνειδητοποιήσει το μέρος που πρέπει να λερώνει.
Γιατί λοιπόν τόσος πόνος και πανικός…;

Προετοιμασία και πρόληψη
Έχουμε εννέα μήνες για να ενημερωθούμε για τον ερχομό και την ανατροφή του μωρού μας, ενώ η απόκτηση κουταβιού είναι συνήθως δυστυχώς μια παρορμητική υπόθεση, με ελάχιστη η καθόλου προετοιμασία.
Πολλοί δεν έχουν σκεφτεί καν το θέμα της καθαριότητας η έχουν την εντύπωση ότι χωρίς καμία εκπαίδευση, το κουτάβι θα περιφέρεται στο σπίτι, άψογα συμπεριφερόμενο, περιμένοντας με το λουρί στο στόμα την βόλτα για να λερώσει, η ότι θα κλαίει μπροστά στην πόρτα προκειμένου να του ανοίξουν, όπως στις ταινίες του Χόλυγουντ… Αφήνουν λοιπόν τη πρώτη μέρα το κουτάβι από το πρωί να περιφέρεται σε όλο το σπίτι και καταλαβαίνετε την έκπληξη τους το μεσημέρι, όταν ανακαλύψουν ένα «ατύχημα» επάνω στο χαλί του σαλονιού, δυο στον διάδρομο και ένα κάτω απ’ το κρεβάτι τους…Έτσι, πολύ απλά, το πρώτο και σημαντικότερο λάθος έχει γίνει: η ενέργεια έχει καταγραφεί στο μυαλό του κουταβιού και το μήνυμα είναι ότι μπορεί να λερώνει οπουδήποτε μέσα στο σπίτι, ενώ η οσμή των ούρων έχει αφήσει έντονα το σημάδι της, για την ευαίσθητη όσφρηση του σκύλου, ώστε να οδηγηθεί ξανά στο ίδιο σημείο…
Βλέπουμε λοιπόν πως η έλλειψη προετοιμασίας και πρόληψης συνεταιρίζονται για
μια λάθος αρχή.
 

Βασικές αρχές
Υπάρχουν ορισμένες βασικές αρχές (πέραν των δυο συστημάτων που θα αναλυθούν πιο κάτω) απαραίτητες για την σωστή εκπαίδευση καθαριότητας κάθε κουταβιού:

α) Σταθερή δίαιτα
Σταθερή σε ποιότητα, ποσότητα και αναλογία συστατικών δίαιτα (π.χ. μια ποιοτική μάρκα ξηρας τροφής), η οποία προσφέρεται σε καθορισμένες ώρες. Σε αυτή την ηλικία δεν πειραματιζόμαστε με διαφορετικές μάρκες και είδη διατροφής, ούτε προσθέτουμε απομειναρια απ’ το δικό μας φαγητό. Όλα αυτά μπορούν να διαταράξουν το ευαίσθητο γαστρεντερικο σύστημα του κουταβιού και σίγουρα δεν
βοηθούν την ομαλή του λειτουργία, που είναι και ο σκοπός μας.

β) Καθορισμός περιοχής τουαλέτας
Οπουδήποτε και αν έχουμε αποφασίσει ότι θέλουμε να λερώνει το κουτάβι μας (σε εφημερίδες, στο μπάνιο, στη βεράντα, στον κήπο η στο γειτονικό πάρκο), αυτό το σημείο θα πρέπει να είναι ένα και συγκεκριμένο, ιδιαιτέρα την πρώτη εβδομάδα, μέχρι το κουτάβι να το «καταγράψει». Περισσότερα μέρη θα το μπερδέψουν και πιθανόν να πιστέψει ότι έχει «το ελεύθερο» να τα κάνει οπουδήποτε.
Το μέρος αυτό θα πρέπει επίσης να έχει εύκολη και κοντινή πρόσβαση με το μέρος που ζει το κουτάβι. Μην ξεχνάμε ότι σ’ αυτή την ηλικία οι λειτουργίες είναι σχεδόν αυτόματες και ο έλεγχος κατακράτησης μικρός. Δεν είναι λογικό επομένως να σκεφτόμαστε ότι την στιγμή που θα θελήσει να λερώσει, θα φύγει από την κρεβατοκάμαρα του επάνω ορόφου ενός διώροφου σπιτιού, θα κατέβει
τις σκάλες, θα διασχίσει τον διάδρομο, για να βγει από την πόρτα της κουζίνας στον κήπο, οπού του έχουμε δείξει ότι θέλουμε να λερώνει!

γ) Επιτήρηση και έπαινος
Ένας από τους θετικότερους τρόπους εκπαίδευσης είναι η επιβράβευση της επιθυμητής πράξης. Για να έχει αξία όμως και αποτέλεσμα στην μαθησιακή διαδικασία θα πρέπει ο έπαινος να είναι άμεσα συνδεδεμένος με την πράξη. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να είμαστε παρόντες, ώστε να επαινέσουμε ΑΜΕΣΩΣ το κουτάβι όταν λερώσει στην επιθυμητή περιοχή. Όσες περισσότερες φορές το καταφέρουμε, τόσο περισσότερο θα ενισχύσουμε και επιταχύνουμε την μάθηση.
Πότε είναι οι πιθανότερες στιγμές για να συμβεί το «θαύμα»; Μέσα στα επόμενα 5 – 10 λεπτά αφότου φάει η πιει, αμέσως μόλις ξυπνήσει και μετά το παιχνίδι. Ο έπαινος μπορεί να είναι χάδι, μπισκότο, παιχνίδι η και όλα αυτά μαζί.

δ) Διόρθωση επί τόπου
Εφόσον έχετε ήδη καθορίσει και δείξει αρκετές φορές στο κουτάβι το επιθυμητό σημείο λερώματος, μπορείτε δικαιωματικά να διορθώσετε κάποιο «ατύχημα» του σε άλλο μέρος. Όμως ΜΟΝΟ εφόσον είστε παρόντες την ιδία ακριβώς στιγμή. Έτσι το βοηθάτε να αντιπαραβάλλει το επιθυμητό με το ανεπιθύμητο. Ας μην ξεχνάμε ότι τα ζώα δεν έχουν αίσθηση του ηθικού η της αξίας και για το τετράποδο μωρό σας οι εφημερίδες, το μάρμαρο και το περσικό χαλί σας είναι απλά επιφάνειες.
Από εσάς εξαρτάται να του διδάξετε τον διαχωρισμό.
Ο καλύτερος τρόπος διόρθωσης είναι ο ηχητικός αποπροσανατολισμός (sound distraction). Ένας απότομος, δυνατός θόρυβος, ο οποίος θα ξαφνιάσει το κουτάβι και θα διακόψει προσωρινά τον συνειρμό και τις ενέργειες του.
Στην πράξη: την στιγμή που ετοιμάζετε για δράση, χτυπήστε δυνατά παλαμάκια λέγοντας «ΟΧΙ!». Σηκώστε το και μεταφέρετε το στο σωστό σημείο. Επαινέστε το ακόμα και αν μυρίσει κάτω, πολύ περισσότερο αν λερώσει.
Εάν δεν είστε παρόντες την στιγμή του «ατυχήματος», αλλά το ανακαλύψετε (έστω και σύντομα) αργότερα, κατηγορείστε τον εαυτό σας που το αφήσατε χωρίς επίβλεψη, όχι όμως το κουτάβι.
Μετά από την πάροδο 1-2 δευτερολέπτων από την πράξη παύει να υπάρχει η σύνδεση (association) μεταξύ αυτής και του αποτελέσματος (διόρθωσης). Εάν το τιμωρήσετε εκ των υστερών, τα συναισθήματα του θα είναι αντίστοιχα με τα δικά σας, εάν την ώρα που κάθεστε ήρεμα στο δωμάτιο σας, μπει ξαφνικά ο φίλος η η φίλη σας, σας δώσει δυο χαστουκιά και δεν σας εξηγήσει ποτέ το γιατί…
Καθαρίστε χωρίς το κουτάβι να είναι μπροστά και σας βλέπει (λόγω μιμήσεως ενδέχεται να επιστρέφει συνεχώς για να λερώσει εκεί που σας βλέπει να καθαρίζετε).
Αφήστε να στεγνώσει πριν βρεθεί ξανά το σκυλί στον ίδιο χώρο και αυτή τη φορά επιβλέψετε καλύτερα.

Τα συστήματα
Παρουσιάζω τα δυο κυριότερα συστήματα εκπαίδευσης καθαριότητας σε γενικές γραμμές, και ο καθένας μπορεί να τα τροποποιήσει ελαφρώς στην πράξη για να τα προσαρμόσει στο στυλ ζωης, τον διαθέσιμο χρόνο και χώρο του.

Α. Σύστημα εφημερίδων / πάνας
Το σύστημα αυτό διευκολύνει ιδιαιτέρα όσους μένουν σε διαμέρισμα, καθώς και όσους λείπουν από το σπίτι τους αρκετές ώρες.
Σε ένα δωμάτιο του σπιτιού με δάπεδο που να μπορεί να καθαρίζεται εύκολα (συνήθως μπάνιο η κουζίνα) στρώστε εφημερίδες καλύπτοντας σχεδόν όλο το εμβαδόν του. Οι εφημερίδες έχουν το πλεονέκτημα ότι βρίσκονται σε αφθονία στα περισσότερα σπίτια, έχουν αρκετή απορροφητική ικανότητα και αλλάζονται εύκολα. Μια παραλλαγή είναι ένας μικρότερος περιφραγμένος χώρος (περίπου 2 Χ 2 μετρά) μέσα στην κουζίνα, που παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι παρέχουμε αρκετές
ώρες συντροφιά στο κουτάβι, αντί της απομόνωσης του μπάνιου. Στο χώρο με τις εφημερίδες θα πρέπει το κουτάβι να περνάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας του για την πρώτες 5 ημέρες. Φυσικά με τα παιχνίδια και τα μπολ φαγητού – νερού του. Έξοδοι επιτρέπονται, συχνές αλλά σύντομες και πάντα με επιτήρηση. Την στιγμή της εξόδου την αποφασίζουμε εμείς, όμως ποτέ όταν κλαίει. Μόνον εφόσον έχει σταματήσει το κλάμα για τουλάχιστον 5 συνεχή λεπτά.
Σκοπός του συστήματος των εφημερίδων είναι να γίνει η σύνδεση στο μυαλό του με την ενεργεία του λερώματος επάνω τους. Τις επόμενες 5 μέρες οι ώρες παραμονής του στο χώρο παραμένουν οι ίδιες, μειώνουμε όμως σταδιακά το εμβαδόν που καλύπτουν, μέχρι να φτάσουμε στα 2-3 ανοιχτά φύλλα σε μια γωνία. Καλό είναι στην αρχή να αφήνουμε και ένα κομμάτι λερωμένης εφημερίδας επάνω στις καθαρές, για να βοηθήσουμε το ζώο να οδηγηθεί στο σωστό σημείο. Σκοπός είναι το κουτάβι να οδηγείται μόνο του εκεί κάθε φορά που επιθυμεί να λερώσει. Όταν και αυτό το στάδιο επιτευχθεί, τότε μπορούμε να μετακινήσουμε τις εφημερίδες σε οποιοδήποτε βολικότερο για μας σημείο να λερώνει (π.χ. μπαλκόνι) και αργότερα να τις καταργήσουμε πλήρως.

Β. Σύστημα Περιορισμού
Εκμεταλλευόμενοι τη γνώση από την μητέρα φύση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φυσική τάση του ζώου να μην λερώνει εκεί που κοιμάται, για να το διδάξουμε.
Το σύστημα αυτό απαιτεί κάποιον με ελεύθερο χρόνο καθημερινά, αλλά είναι φυσικότερο, με σίγουρη μάθηση και ελάχιστες πιθανότητες «ατυχημάτων».
Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα πλαστικό η μεταλλικό κλουβί από τα ειδικά που κυκλοφορούν στο εμπόριο, σε μέγεθος άνετου κρεβατιού για το κουτάβι μας.
Επιλέγουμε και τον χώρο που επιθυμούμε να λερώνει και ξεκινάμε…
Το κλουβί λειτουργεί σαν κρεβάτι για το σκυλί, και όχι σαν τιμωρία, όπως νομίζουν πολλοί. Αφού βάλουμε μέσα κάτι μαλακό για ύπνο και ένα πλαστικό κόκαλο η παιχνίδι, τοποθετούμε το κουτάβι. Το κλουβί μας παρέχει τη δυνατότητα να προσφέρουμε συντροφιά στο σκυλί οποιαδήποτε στιγμή, αφού μπορούμε να το μεταφέρουμε σε όποιο χώρο βρισκόμαστε. Έτσι, μπορούμε το πρωί να το έχουμε στην κουζίνα, το απόγευμα στο σαλόνι και το βράδυ στο υπνοδωμάτιο μας. Την πρώτη εβδομάδα, κάθε μια ώρα (και σταδιακά σε αραιότερα διαστήματα) βγάζουμε το κουτάβι και το οδηγούμε αμέσως στο χώρο τουαλέτας. Μένουμε μαζί του περίπου 5-10 λεπτά και μόλις λερώσει το επαινούμε ένθερμα και αν θέλουμε παίζουμε μαζί του η του προσφέρουμε περισσότερη ώρα ελευθερίας. Εάν δεν λερώσει το επιστρέφουμε στο κλουβί του και το ξαναβγάζουμε μετά από μια ώρα. Εννοείται ότι μετά από τα γεύματα του, το αφήνουμε έξω περίπου 10 λεπτά για να λερώσει πριν το επιστρέψουμε στο κλουβί. Το απόγευμα μετά τις 7.00 μ.μ. κατακρατούμε το νερό (για να περιορίσουμε την ποσότητα των πρωινών ουρών και την ανάγκη ούρησης) και παρέχουμε την τελευταία έξοδο από το κλουβί όσο αργότερα το βράδυ και την πρώτη της ημέρας όσο νωρίτερα το πρωί, φροντίζοντας το νυχτερινό διάστημα παραμονής στο κλουβί να μην υπερβεί τις 6 ώρες για κουτάβια κάτω των τεσσάρων μηνών. Τα κουτάβια που τρέφονται με ξηρά τροφή θα πρέπει να έχουν συχνά νερό στη διάθεση τους για τουλάχιστον 2 ώρες μετά το γεύμα.
Το σύστημα αυτό, που εξασφαλίζει τη δική μας παρουσία, άρα και τον έπαινο τη σωστή στιγμή, διδάσκει το κουτάβι με σιγουριά, ευχάριστο τρόπο και χωρίς λάθη. Σύντομα, μας επιτρέπει να του παρέχουμε σταδιακά όλο και μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.
Όταν ένα κουτάβι εκπαιδευτεί σωστά από νωρίς (ανεξάρτητα με ποιο σύστημα), ως ενήλικο ζώο που δεν θα έχει τις ίδιες ανάγκες συχνότητας λερώματος, θα μπορεί να αρκεστει σε δυο εξόδους λερώματος την ημέρα (αν δεν υπάρχει κήπος η εναλλακτική).
 

Η μετάβαση
Πολλά κουτάβια δυσκολεύονται όταν αρχίσουν οι βόλτες έξω με το λουρί να κάνουν την μετάβαση και να λερώνουν και εκτός του γνωστού τους χώρου. Απελπισμένοι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες αρχίζουν τις ατελείωτες βόλτες μήπως και συμβεί το «θαύμα» και επιτελούς γλυτώσουν λίγο σφουγγάρισμα… Για να διαπιστώσουν ότι μόλις επιστρέψουν κατάκοποι σπίτι, το «θαύμα» συμβαίνει αμέσως στο γνωστό σημείο! Και πρέπει δυστυχώς να καθαριστεί πάλι από το γνωστό άτομο, με τη γνωστή σφουγγαρίστρα!
Οι λόγοι που τα περισσότερα κουτάβια δυσκολεύονται να κάνουν τη μετάβαση είναι: κάποια, «μεθυσμένα» από τον καινούργιο κόσμο με τις εκατοντάδες παραστάσεις και οσμές που ξεδιπλώνονται μπροστά τους ξεχνούν εντελώς το καθήκον τους. Άλλα δεν έχουν ακόμα συνηθίσει
το αίσθημα της πίεσης του περιλαίμιου γύρω απ’ τον λαιμό τους και αισθάνονται άβολα. Άλλα πάλι θεωρούν «ιερό» καθήκον τους να κρατηθούν μέχρι να επιστρέψουν για να λερώσουν εκεί που ξέρουν ότι πρέπει, και να ικανοποιήσουν έτσι τα αγαπημένα τους αφεντικά…
Η λύση είναι απλή: ξεχάστε τις μεγάλες βόλτες. Ταΐστε το κουτάβι και αμέσως μετά βγείτε μαζί του και πηγαίνετε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, κατάλληλο για να λερώνει, και μείνετε εκεί ακίνητοι με το λουρί στο χέρι, ώστε το ζώο να μπορεί να κινείται μόνο όσο του επιτρέπει το μήκος του λουριού. Αγνοείστε οποιαδήποτε αντίδραση του στον περιορισμό κινήσεων και παραμείνετε στη θέση σας για 10-15 λεπτά. Εάν το «θαύμα» συμβεί, επαινέστε ένθερμα με χάδι η/και μπισκότο και εάν έχετε χρόνο ξεκινήστε για μια μικρή βόλτα μαζί του (θα λειτουργήσει σαν επιβράβευση του γεγονότος ότι λέρωσε έξω, και λίγο αργότερα που θα κάνει τον συνειρμό, θα λερώνει αμέσως προκειμένου να πάει βόλτα). Εάν δεν λερώσει στα 15 λεπτά επιστρέψτε σπίτι. Εκεί, θα το περιορίσετε στο κλουβί η θα το έχετε διπλά σας με το λουρί, ώστε να μην μπορεί να λερώσει και θα ξαναβγείτε για μια νέα προσπάθεια, στο ίδιο σημείο, μετά από 30-60 λεπτά.
Μετά από δυο τρεις επιτυχημένες προσπάθειες, θα εκπλαγείτε από την πρόοδο.

Υπάρχει βέβαια και η «μέθοδος αστραπή»: περάστε ένα Σαββατοκύριακο στο εξοχικό σας (η ίσως καλύτερα σε ενός φίλου, που θα σας περιποιηθεί και θα ξεκουραστείτε) και περάστε με το κουτάβι το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας έξω στον κήπο. Δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να λερώσει φυσικά.
Φαντάζεστε να του αρέσει τόσο πολύ, που στο εξής να θέλει να λερώνει ΜΟΝΟ στο εξοχικό του φίλου σας;!
 

(από το περιοδικό Κυνολογία)

gkostopoulos.gr